غور بوده ، و از مريدان شيخ بكر الدين ابو الفتح بوده و او از مريدان پدر خود شيخ صدر الدين بوده و او از مريدان شيخ زكرياء ملتانى است . مشايخ بسيار ديده و خدمت‌ها كرده . و مصنفات مير حسينى معروف و مشهور است و معرف حال اوست مثل نزهة الارواح و طرب المجالس و صراط المستقيم و گنج نامه و زاد المسافرين و كنز الرموز و ديگر رساله‌ها . مصراع : سخنش خود معرف هنر است . وفاتش در سال هفتصد و هجده هجرى و تاريخ وفات ايشان درين دو بيت مذكور شده است : قطعه « 1 » ده و شش از مه شوال هفتصد و هجده * نمود واقعهء افتخار آل محمد روان سيد سادات عصر مير حسينى * شد از سراچهء دنيا بدار ملك مخلد و قبرش در مصرخ هرات در حظيرهء حضرت سيد عبد اللّه بن حضرت معاوية بن حضرت عبد اللّه بن حضرت جعفر الطيار است رضى اللّه عنهم و فيض از مرقدش مىبارد . بيت هركس كه ز ملك آشنائيست * داند كه متاع ما كجائيست مولانا نظام الدين عبد الرحيم المشهور به پير تسليم مولانا نظام الدين عبد الرحيم امام عصر و مجتهد دهر نظام الحق و الدين مولانا عبد الرحيم الخوافى المايژنابادى از ائمهء دين و اجلهء اهل يقين و از اقران شيخ علاء الدولهء سمنانى و شيخ قطب الدين جامى و شيخ محمد خلوتى خوارزمى و شيخ قوام الدين بسطامى و استادان مولانا محمود زاهد مرغابى و مولانا ابوبكر تائبادى بوده . و اصلش از مايژ آباد « 2 » خواف است اما در هرات بسر مىبرد . و مشاراليه و معتمد فيه زمان خود بوده

--> ( 1 ) - در ن ه : بيت . نگارنده رساله‌اى جداگانه دربارهء احوال و آثار ميرحسينى غورى نگاشته است . چاپ كابل ( 2 ) - ن ه : برناباد