سيد اصيل الدين عبد الله واعظ

111

مقصد الاقبال سلطانيه ومرصد الامال خاقانية ( فارسى )

تمام داشت . و در تأليف كتاب افادت اياب روضة الصفا نهايت بلاغت به كار برده . و در آخر حيات انزوا اختيار كرده مدت يكسال به گازرگاه بوده كسب عبادت اخروى مىنموده . در آخر مريض شده به شهر مراجعت نموده . مدت هژده ماه صاحب فراش بوده . و در دوم ذى قعدة الحرام سال نهصد و سه هجرى از محنت‌آباد جهان به رياض راحت افزاى جنان خراميد . و عمرش به شصت سال رسيده بود . و قبرش در مزار شيخ بهاء الدين عمر جغارگى است . مولانا شمس الدين محمد روجى [ ر ح ] مقتداى مشايخ زمان و پيشواى اصحاب زهد و عرفان بوده . و قريب هفتاد سال در سلوك طريق هدايت و سنن سنيه حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و سلم سعى مىنموده . و جمعى كثير از درويشان و طالبان ، طريقهء ايشان را سلوك مىنمودند و به آستانهء كرامت آشيانش مىرسيدند و از باطن فرخنده ميانش اقتباس انوار سعادت نموده به مرادات خود فائز مىگرديدند . و در سال نهصد و چهار هجرى از جهان رحلت نمود . امير نظام الدين عليشير بعد از تقديم غسل و تكفين نعش مبارك مغفرت صفاتش را به عيدگاه هرات بردند و نماز جنازه گذاردند و در پهلوى قبر مولانا سعد الدين كاشغرى كه پير ارشادش بود دفن كردند . بعد از چندگاه جمعى مريدانش به آن مقبره رفتند . آن عزيز را از قبر بيرون كرده به گازرگاه بردند و نزديك به مزار حضرت خواجه عبد اللّه انصارى قدس سره تختى ساخته مدفون نمودند . مولانا مير حسين معمائى [ ر ح ] در تزكيهء نفس نفيس و تصفيه باطن شريف عديل نداشت و چندين سال