شرف الدين فضل الله حسينى قزوينى
244
المعجم في آثار ملوك العجم ( فارسى )
بر صفحهء چو روى سطرلاب حل شوند * از خط استواست مقادير چرخ « 1 » زر بس عاشق است بر گل تو باغبان تو * كآبت دهد ز چشم و نهالت نهد بسر « 2 » دانا چو ديد روى نكوى تو در شكم * رفت و ببست گوى گريبانت بر كمر در نوبهار ، فائده باغ هدايتى * ابر است شاخ و بيخت و خورشيد برگ و بر در عشق چون تويى نتوان رفت بىبلا * پيوند چون تويى نتوان جست بىخطر تا به مساعى جدّ و ميامن جدّ كه : من طلب شيئا و جدّ وجد * 5 به فنون علم و صنوف آداب از اضراب و اتراب بر سر آمد و هنوز در حجر صبّى و كنّ كودكى بود كه با فحول علماء و اعيان حكما به اصدار لفظ و ايراد معنى لاف برابرى مىزدى و از راه فصاحت بيان « 3 » و ذلاقت لسان : بكلام لو انّ للدّهر سمعا * مال من حسنه الى الاصغاء * 6 بر سخنان سحبان اعتراض كردى « 4 » و بقراط را به قيراطى نشمردى . روزى در محفل خاص ، به عوام و خواص اين خطبه انشاء كرد : الحمد للّه الّذى استخلص الحمد لنفسه و تعزّز بالكبرياء دون خلقه و قهر الملوك بدوام ملكه و اذلّ الجبابرة بوفور عزّته و دان ما بين الخافقين لعظمته ، احمده على اياديه و مننه و استعينه على اداء شكر ما انعم علينا من فضله و اسئله ان يشرح قلوبنا لمرضاته و يعصمنا من ارتكاب ما يسخطه ، ايّها النّاس انّ اوّل ما ادعوكم اليه خلع هذه الاوثان الّتى تعبدونها من دون ربّكم و الاصنام الّتى لا ينفعكم و لا يضرّكم ، فعليكم بالطّاعة و الاءنابة و
--> ( 1 ) - ج : برج . ( 2 ) - ب : دهد ثمر . ( 3 ) - ج : - بيان . ( 4 ) - ج : نمودى .