سينهء خورشيد كه پرآتش است * روى تو مىبيند از آن دلخوش است عرصهء عالم به مسافت تراست * دولت عالم به خلافت تراست هرچند انواع نعمت و اصناف روح و راحت درشان زمرهء سعادت نشان افزون از حدّ احصا و بيرون از عدّ استقصاست ، وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها « 42 » اما هيچ نعمتى اتّم و اشرف و هيچ موهبتى اعز و الطف از نجابت اولاد امجاد و رشاد اعقاب سعادت انتساب نمىنمايد و ازين جاست كه حصول اين معنى مأمول هاديان سبل و مسئول انبيا و رسل عليهم السلام است . مقصود ازين تحرير و مطلوب ازين تقرير شرح ولادت اختر برج سلطنت و گوهر درج مملكت ، لعل افسر كامكارى و ياقوت منطقهء شهريارى جلال الدين شاه محمود است كه شب شانزدهم محرم ولايت جرجان و مملكت مازندران به يمن مقدم مكرّم او طراوت بوستان و نضارت باغ رضوان يافت . بيت بوستان بر دوستان افشاند زين بهجت نثار * آسمان بر آسمان انداخت زين شادى كلاه « 43 » ميرزا ابو القاسم بابر در بهار عمر و جوانى و غرهء سلطنت و كامرانى به يافت اين بشارت ارتياح تمام يافت و خاطر همايون انشراح كلى پذيرفت و هرچند به نور ايمان و حضور ايقان مىدانست كه اسباب سعادت و ابواب دولت به عنايت مسبب الأسباب و ارادت مفتح الأبواب است عزّ شانه و آباء « 44 » علوى و امهات سفلى « 45 » در كارخانهء تقدير و نگارخانهء تصوير واله و حيران و عاجز و سرگردانند

--> ( 42 ) . سورة ابرهيم 34 . ( 43 ) . كليات سلمان ساوجى ص 117 . ( 44 ) . كنايه از نه فلك يا هفت كواكب ( فرهنگ آنندراج ) . ( 45 ) . اربعه عناصر يا طبقات زمين ( فرهنگ آنندراج ) .