و اين واقعهء قامعه شب چهار شنبه هفدهم شعبان « 1 » وقوع يافت . بيت همه عالم چو سر به سر بگرفت * رفت تا عالمى دگر گيرد و شعرا تاريخ واقعه را به انواع نظم كرده‌اند . مولانا بهاء الدين جامى گويد : نظم سلطان تمور آن‌كه چرخ را دل خون كرد * و ز خون عدو روى زمين گلگون كرد در هفده شعبان سوى عليين تاخت * فى الحال ز رضوان سر و پا بيرون كرد « 2 » ديگرى گويد : بيت شهنشاهى كه مأوايش بهشت جاودان آمد * « وداع شهريارى » « 3 » كرد و تاريخش همان آمد مولانا على بدر الدين هروى گويد :

--> ( 1 ) . ظف : « سنهء سبع و ثمانمايه هجرى اتفاق افتاد ، موافق چهاردهم اسفند ارمذ جلالى سنهء ست و عشرين و ثلاث مايه كه آفتاب به هشتم درجهء حوت رسيده بود . » ( ج 2 ص 469 ) . ( 2 ) . سر « رضوان » يعنى حرف راء و باى آن حرف « ن » است كه چون برابر عددى آن را از مجموع عددى رضوان كم كنند عدد 807 به دست مىآيد . ( 3 ) . برابر است با 807 .