ملتمس شفيع مبذول داشته شهباز مرحمت در هواى مكرمت پرواز داد و بال شفقت و عنايت بر سر او بازكرد و به خلعت خاص و تاج و كمر اختصاص فرمود و به شرف مواصلت با دودمان بزرگوار مشرّف ساخت و مخدّرهء او را نامزد اميرزاده مظفر الدين ابا بكر گردانيد . نظم آن كرد با وى از كرم و لطف و مرحمت * كابر بهار با چمن و بوستان نكرد تا عالميان را اثر لطف و عنف و انعام و انتقام معلوم شود و مضمون نبّأ عبادى أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ وَ أَنَّ عَذابِي هُوَ الْعَذابُ الْأَلِيمُ « 1 » ظاهر گردد و چون پادشاه سايهء اللّه است كه السلطان ظلّ اللّه فى الارض ، اگر افعال او بر آن منوال واقع شود غريب و عجيب نباشد . مصرع سايه خورشيد را بود تابع ذكر فتح از مير گبران و شرح محاربهء آن درين اثنا ، به مسامع جلال پيوست كه در كنار دريا قلعه‌اى است از ميرنام « 2 » به غايت حصين از سنگهاى بزرگ تراشيده برآورده و از سه طرف درياست و در يك طرف كه خشكى است خندقى عميق فروبرده و از زير تا بالا به سنگ و گچ برآورده‌اند . مجمع صناديد فرنگ است و ناموس ايشان بدان بازبسته و ناقوس آن تا غايت نشكسته . ديرهاى آن معمور و اموال و خزاين موفور اگرچه در ميان ممالك روم است بر كنار دريا واقع شده و سواحل آن اكثر شهرهاى معظم فرنگ است و

--> ( 1 ) . سورة الحجر 50 / 49 . ( 2 ) . ظف : « حشرى عظيم از افرنج رجيم آنجا جمع آمده و آن را ازمير خوانند و به زعم كاذب خويش از مواضع متبرّكه دانند . چنان‌كه از ديگر مواضع به قصد زيارت آنجا روند و نذور و صدقات رسانند . . . » ج 2 ص 335