حضرت صاحب‌قران را در سلطانيه طوى سنگين داده و پيشكشها كشيده به اتفاق متوجّه تبريز شدند و به مرحلهء سرچم رسيدند . در اين وقت نوكران سلطان احمد بر مردم آقا شبيخون آورده بودند « 1 » و لطف اللّه دانسته و يورت را گذاشته بر پاى عقبهء ميانه آمد و از عقبه گذشته به پل زرينه‌رود رسيد و نوكران سلطان در قفا بودند . ناگاه آغرق عادل آقا پيدا آمده لطف اللّه قوى دل شد و خبر به آقا فرستاده خود به جنگ بازايستاد و آقا فى الحال روان شده كسى پيش امرا روان كرد . مخالفان سياهى سپاهى ديده و خبر آقا شنيده فرار نمودند و سپاه ظفرپناه در عقب رفته هفتصد كس دستگير كردند و امرا « 2 » چون عادل آقا و محمد سلطانشاه و طوى بوقا شيخ و پيرك پادشاه و عثمان عباس و غيرهم در پل ميانه رسيده گرفتاران را بعضى به قتل آوردند و باقى را گذاشتند و كس پيش محمود خلخالى فرستاده مبالغه كردند كه امير ولى را گرفته و محمود نامحمود با آن‌كه سوگند خورده بود كه قصد ولى نكند نقض عهد كرده او را سپرد و ايشان او را به قتل آورده سر او را پيش شاهزاده جوان‌بخت اميرانشاه گوركان

--> ( 1 ) . ذيل : « چون به مرحلهء سرچم رسيدند ، امير محمد سلطان شاه و امرا جهت ضبط و سان لشكر ساعتى توقّف نمودند و عادل آقا پيشتر به جمال‌آباد توجه نمود و قضا را همين روز نوكران سلطان احمد بر سر لطف اللّه و قرا بسطام شبيخون آورده بودند . » ص 238 ( 2 ) . منظور امرائى هستند كه تيمور براى تصرّف سلطانيه و تبريز فرستاده بود . اسامى آنان در ذيل جامع التواريخ چنين آمده : « امير طغاى بوقاشيخ و پيرك پادشاه و امير عثمان عباس و حاجى عبد اللّه عباس و دولتخواجه ابيوردى و امير بيان تيمور پسر آق بوقا و امير خمارى و امير نيكروز جاونى قربانى و ملوك سبزوارى » در ظفرنامه نام امير خمارى به صورت امير قمارى ضبط شده . اين امير قمارى همان است كه امير ولى را از محمود خلخالى تحويل گرفت و به قتل رسانيد ( ذيل جامع التواريخ ص 239 ) . ابن عربشاه دربارهء اين امير قمارى نوشته است . « در شمار چهل تن از اهريمن صفتان بيگانه از دين و نااميد از دنيا چون عباس و جهانشاه و قمارى و سليمانشاه و ايدكو تيمور و جاكو سيف الدين در پيرامون خويش فراهم ساخت » ص 5 و باز در جاى ديگر ابن عربشاه او را از افراد مورد اعتماد تيمور نوشته است . ( ص 300 ) . اين عباس كه ابن عربشاه او را از نخستين هواداران تيمور شمارده پدر امير عثمان و عبد اللّه است . بنابراين بايد عثمان عباس را به صورت اضافه يعنى به كسر نون عثمان خواند .