مبارك نقل كند و براى مجاوران مكّه و مدينه ، انعام و اكرام مرتّب داشت و شب يك شنبه بيست و دوم شعبان سنهء 786 - چنان‌كه حروف « حيف از شاه شجاع » از آن خبر مىدهد - روح پاك آن پادشاه سعيد به رياض رضوان رسيد و همان شب به موجب وصيت ، او را در پاى كوه چهل مقام دفن كردند تا وقتى كه اختيار الدين حسن آيد . « 1 » بيست و پنج سال و دو ماه و بيست و دو روز حكومت كرد . « 2 » احوال ممالك فارس و كرمان و اصفهان بعد از فوت شاه شجاع سلطان عماد الدين احمد ، به موجب وصيت ، عازم كرمان شد و برادر ديگر مظفر الدين سلطان ابو يزيد مقرّر بود كه به اصفهان رود . امير معز الدين اصفهانشاه با او سوء المزاجى داشت . نگذاشت كه عزيمت او به امضا رسد . تا شست اختيار از دست او بيرون رفت و شاه نصرة الدين يحيى را شيخ ابراهيم و ساير اكابر اصفهان استدعا نمودند و او با باد همعنان آمده متمكّن گشت « 3 » و امير معز الدين اصفهانشاه در

--> ( 1 ) . در نسخ « آمد » نوشته شده ولى صحيح ، به قياس عبارات قبل « آيد » به نظر مىرسد . در تاريخ يزد به نام جامع مفيدى آمده « تا امير اختيار الدين حسن از كرمان آمده نعش پادشاه مرحوم را به مدينهء مكرمه نقل نمايد . » ص 148 ج 1 ظاهرا امير اختيار الدين حسن هرگز نتوانسته نعش مخدوم خويش را به مدينه نقل كند و همان پاى كوه چهل مقام مدفن شاه شجاع است كه در زمان كريم خان شهريار زند سنگى به طول دويست و سى سانتى متر و عرض 70 سانتى متر بر آن افكنده‌اند . براى اطلاع بيشتر ، رجوع شود به آثار العجم فرصت شيرازى ص 478 و كتاب « تاريخ عصر حافظ » دكتر غنى ص 322 و كتاب « شيراز » تاليف على سامى ص 389 و « شيراز در گذشته و حال » تاليف حسن امداد ص 177 . ( 2 ) . تاريخ محمود كتبى : « عمر شاه شجاع پنجاه و سه سال و سه ماه . مدت دولتش بيست و هفت سال » ص 108 . حافظ شيرازى مادّه تاريخ مرگ او را « رحمن لا يموت » يافته است . ديوان حافظ به تصحيح محمد قزوينى و دكتر قاسم غنى ص 362 . ( 3 ) . حافظ ابرو : « و اميرزاده در ملك كه حرم محترم حضرت شاه شجاع بود ، شاه يحيى را در پوشيدگى به شيراز دعوت كرد و كتابتى كه كرده در راه به دست نوكران سلطان زين العابدين افتاد . چون به عرض رسيد ، اين معنى سبب نكبت اميرزاده در ملك گشت . »