شده باشد . اين كتاب قسمتى است از جلد اول مطلع سعدين يعنى از ابتداى كتاب تا حوادث سال 772 كه تيمور خويشاوند و رقيب خود امير حسين نوهء امير غزغن را از ميان برداشت و خود به استقلال بر مسند سلطنت تكيه زد . از خداوند مسألت دارم كه مرا در چاپ و نشر بقيهء كتاب نيز توفيق بخشد . اكنون كه اين كتاب را به پيشگاه اهل نظر تقديم مىكنم ، از ناتوانى و نادانى خود سخت شرمسارم و اميدوارم كه بزرگان به چشم لطف و محبت در آن نظر كنند و از سهو و لغو آن كريمانه درگذرند و كمال سر محبت را در نظر آرند و از نقص و عيب آن چشم پوشند كه دراز است ره مقصد و من نو سفرم . تهران 20 مرداد هزار و سيصد و پنجاه و سه شمسى عبد الحسين نوائى