حضرت گرفتار گشت و عاقبت در چهار جوى [ كه ] محبوس بود « 1 » ، متوجه آخرت گشت . ذكر پادشاه محمد سلطان بن پير محمد خان بن جانى بيگ سلطان بن خوجوغم سلطان بن خان بزرگ ابو الخير خان و او بعد از فوت پدر متابعت برادر كلان خود دين محمد سلطان اختيار نمود و از سخن برادر اصلا تجاوز نمىفرمود و صاحبقران سكندرمكان « 2 » ابو الفتح عبد الله خان بعد از تسخير ولايت بلخ و شبرغان ، پادشاه محمد سلطان را منظور نظر عاطفت گردانيده علوفه و راتبه تعيين ساخت و از ولايت بخارا تومان ميانكالات را به طريق دربست به او ارزانى داشت . در اثناى اين حال به سخن بعضى از فتنه‌جويان بدخصال عمل « 3 » نموده ، بىجهت روى به وادى فرار نهاد . بعد از آنكه به دست افتاد ، به جهت حزم و احتياط ميل « 4 » بر چشمان او نهادند و بعد از قتل دين محمد سلطان او را نيز شربت مرگ چشانيدند « 5 » . ذكر شاه محمد سلطان بن پير محمد خان ( 107 ب ) بن جانى بيگ سلطان بن خوجوغم سلطان بن خان بزرگ ابو الخير خان بعد از آنكه پدرش پير محمد خان رحلت فرمود ، او با برادر بزرگ خويش دين محمد سلطان موافقت مىنمود و پيوسته كمر اطاعت برميان بسته ، محكوم فرمان او مىبود . و چون ممالك بلخ با توابع و لواحق از قبضهء تصرف دين محمد سلطان بيرون آمده ، به صاحبقران سكندرنشان ابو الفتح عبد الله خان « 6 » قرار يافت ، دين محمد سلطان متوهم گشته به صوب تاشكند نزد بابا سلطان شتافت ، آن حضرت صلهء رحم نموده ، شاه محمد سلطان را نزد خود به فرزندى نگاه داشت . بعد از آنكه دين محمد سلطان در اثناى مخالفت به « 7 » تيغ سياست كشته گشت ، او نيز از پى برادر رخت سفر آخرت بربست .

--> ( 1 ) . س : بوده ( 2 ) . س : مرتبه ( 3 ) . س : خلوت ( 4 ) . ت : ميل آتشين . ( 5 ) . س : چشانيد ( 6 ) . س : از « بيرون آمده به . . . عبد الله خان » ندارد ، از نسخهء « ت » افزوده شد . ( 7 ) . ت : با