صاحبى ندارد . و در عرف عوام [ 240 ] گويند اين مزرعه را گرگين ميلاد آباد نموده و سخافت اين قول واضح‌تر از اين است كه به اظهارش پردازيم . و در اين دشت گورخر و آهو بسيار است و طورى زمين مسطح است كه آهو از سه فرسخ نمايان است ، خصوصا از منزل گرگ تا فهرج نرماشير كه زمين آن بيشتر مسطّح است . چاه‌ميرى 366 و از منزل گرگ دو فرسخ گذشته در يسار جاده به فاصلهء ربع فرسنگ جزئى تل و ماهور است كه در آنجا چشمهء آب [ هست ] و جزئى نخيلات نيز دارد و آن را چشمهء « چاه ميرى » مىگويند و نخيلاتش ثمر هم مىدهد ولى صاحب معينى ندارد و هر كس در فصل حامين عبور كند خرماى آن را ضبط [ مىكند ] و به مصرف مىرساند . شوره‌گز 367 و از اين نقطه چهارده فرسخ در همان كفهء بىآب و گياه سير كرده به منزل شوره‌گز مىرسد و نقطهء مزبوره در ميان جلگهء وسيعى واقع [ است ] و سه چهار چاه دارد كه هر كدامى دو سه ذرع عمق [ دارد ] و آبش مثل منزل گرگ‌شور [ است ] و اسهال هم مىآورد و اطراف آن علوفه از قبيل درمشو و شوره‌گز نيز يافت مىشود و در اين دشت هم آهو و گور بسيار است . از شورگز تا فهرج كه اول آبادى نرماشير و ملكى خواجه اللهى و طايفهء اوست شانزده فرسخ [ است ] و در همان كفهء مطول سير مىكند و ابدا آب و آبادى و هيچ قسم علوفه و گياهى نيست و در وسط راه ميل و لولهء برجى است كه قريب بيست ذرع ارتفاع دارد و هنوز در قوائم و اركانش خلل و نقصى نرسيده است و شرح بناى آن گذشت . نصرت‌آباد 368 بالجمله نصرت‌آباد محلّى است از آب و آبادى دور و از فهرج نرماشير [ 241 ] تا نقطهء مزبوره پنجاه و دو فرسنگ [ است ] و چنان كه گذشت اين خط سه منزل پانزده شانزده فرسخى است و ابدا در اطراف آن آب و آبادى نيست و از آنجا به‌طرف سيستان هم تا دزدآب و بلوچ‌آب و ترشاب حدود خاك سيستان هر كدامى بيست فرسخ و هفده فرسخ و پانزده فرسخ متفاوت است . و به‌طرف سرحدّ خاش هم از راه كلوكه خطوط متفرقه و در كوهستانهاى مفصّله [ مىرود ] و غير از اهل سرحدّ