طبقات جهنم است و غير از اهالى بومى خود دشت توقف و زيست ديگران حتى اهالى بلوچستان غيرممكن است . و در اين جلگه علوفهء اسب و شتر از هر قبيل فراوان و آهوهاى بريان و مردمان عريان در هر گوشه و كنار زياده از حساب و شمار است . چاه يوسف 278 از بمپور خطى به فنوج مىرود و خط مزبوره تا قاسم‌آباد خالصه همان راه مشهور است و از قاسم‌آباد تا بلوچ چاه در ذكر خط اسفهكه و لاشار گذشت . و از بلوچ چاه خطى به‌طرف [ 184 ] مغرب جدا شده به مرّه مىرود . و از بلوچ چاه تا مرّه شش فرسخ و چهار فرسنگش رو به فراز و ريگزار است . و در نقطهء چهار فرسخ در يمين جادّه به فاصلهء دويست قدم چاهى است مسمّى به « چاه يوسف » و چاه مزبور شش هفت ذرع عمق دارد و آبش شيرين و گوارا . درخت پير 279 و اطراف آن چاه درخت گز كم و درخت پير بسيار است و « پير » درختى است به اندازهء گز و شبيه به « پده » و سرشاخ آن را براى شتر ذخيره مىكنند و شتر آن را از هر علفى بهتر مىخورد و ثمرى هم دارد به اندازهء دانهء آلوبالو و دو سه هستهء خيلى كوچك دارد مثل هستهء انگور و رنگش زرد مايل به قرمز و طعمش شيرين و خيلى نازك و لطيف است و همانطور كه شتر ميلى به خوردن برگ آن دارد بلوچها به خوردن ميوهء آن دارند . ولى در كمال لطافت [ است ] كه آن را نمىتوانند ذخيره نمود و حمل و نقل كرد . و غير از اين دو قسم علوفه درمشو و كهور نيز به هم مىرسد و در جلگهء اطراف هم آهو زياد است . مرّه 280 و از آنجا دو فرسخ گذشته به مرّه مىرسد . ولى اين دو فرسخ مسطح و سهل العبور است . مرّه چشمه‌اى است آبش زياد و اندكى ناگوار و در يمين جادّه به فاصلهء پنجاه قدم واقع ، و اطراف آن هم از علوفه و درخت سابق الذّكر زياد و در جلگهء وسيعى واقع و اطراف آن آهو زياد [ ست ] و در تل و ماهور حول‌وحوش جسته‌جسته شكار كوهى نيز يافت مىشود .