آنان جاى داد . از اين كارش آشوب تازه‌اى برخاست . با اينهمه خطاى اين كار كاملا به گردن بيگلربيگى نبود . او مىخواست كه در عين سختى عدالت را مرعى دارد و بويژه نظم را در اين استان بدبخت استوار سازد . ولى سربازان زير فرماندهيش كه درپى يك شكست ، خونخوار شده و پس از يك فيروزى سرمست گرديده بودند و بخصوص لبريز از حرص چپاول گشته ديگر نمىتوانستند كه با اعتدال رفتار كنند و از آنان توقع روش ديگرى داشتن مثل اين بود كه چيز ناشدنى بخواهند . يك مثل ترك مىگويد كه « اگر مىخواهى باور كن كه كوه‌ها جابجا شده‌اند ولى باور نكن كه آدميزاد بتواند طبيعت خود را عوض كند . »