موريتس دو كوتز بوئه ( مترجم : محمود هدايت )

118

مسافرت به ايران بمعيت سفير كبير روسيه در سال 1817 م ( فارسى )

ميخرند خريدار نيستند . اين جمل معترضه مرا بشرح لباس ايرانيان واداشت . كلاه عموم مردم از پوست گوسفند و لباسشان قباى تنگ سينه‌بازى است كه تا قوزك پايرا ميپوشاند . فقرا از پارچه‌هاى ضخيم و اغنيا از ماهوت انگليسى و اشراف و اعيان از پارچه‌هاى زربفت آن را تهيه ميكنند . روى اين قبا معمولا كمربندى بسته مىشود ولى اغنيا شال كشميرى بسته خنجرى با دستهء كم‌وبيش قيمتى بر آن ميزنند ، نظاميان بعلاوه شمشير پهنى هم دارند . در خانه عموما پاپوشى دارند كه ممكنست بالوان مختلفه ملون باشد و براى خروج از خانه نعلين سبزرنگى به پا ميكنند . لباس عالى عبارت از كليجه‌ايست كه تا سرزانو ميآيد و زير بغل آن سوراخ