بدان وزارتخانه خواهد فرستاد كه رسيدگى نمايند و جواب مكفى بدهند . اصل سى و سوم : قوانين جديده كه محل حاجت شود ، در وزارتخانه‌هاى مسئول انشاء و تنقيح يافته به توسط وزراى مسئول يا از طرف صدر اعظم به مجلس شوراى ملى اظهار خواهد شد و پس از تصويب مجلس به صحهء همايونى موشح گشته به موقع اجرا گذاشته مىشود . اصل سى و چهارم : رئيس مجلس مىتواند برحسب لزوم شخصا يا به خواهش ده نفر از اعضاى مجلس يا وزيرى اجلاس محرمانه بدون حضور روزنامه‌نويس و تماشاچى يا انجمنى محرمانه مركب از عده [ اى از ] منتخبين از اعضاى مجلس تشكيل بدهد كه ساير اعضاى مجلس حق حضور در آن نداشته باشند . لكن نتيجهء مذاكرات انجمن محرمانه وقتى مجرى تواند شد كه در مجلس محرمانه با حضور سه ربع از منتخبين مطرح مذاكره شده به اكثريت آرا قبول شود . اگر مطلب در مذاكرات انجمن محرمانه قبول نشد ، در مجلس عنوان نخواهد شد و مسكوت عنه خواهد ماند . اصل سى و پنجم : اگر مجلس محرمانه به تقاضاى رئيس مجلس بوده است ، حق دارد هر مقدار از مذاكرات را كه صلاح بداند به اطلاع عموم برساند لكن اگر مجلس محرمانه به تقاضاى وزيرى بوده است افشاى مذاكرات موقوف به اجازهء آن وزير است . اصل سى و ششم : هريك از وزرا مىتواند مطلبى را كه به مجلس اظهار كرده در هر درجه از مباحثه كه باشد استرداد كند مگر اين‌كه اظهار ايشان به تقاضاى مجلس بوده باشد . در اين صورت استرداد مطلب موقوف به موافقت مجلس است . اصل سى و هفتم : هرگاه لايحهء وزيرى در مجلس موقع قبول نيافت ، منضم به ملاحظات مجلس عودت داده مىشود . وزير مسئول پس از رد يا قبول ايرادات مجلس مىتواند لايحهء مزبوره را در ثانى به مجلس اظهار بدارد . اصل سى و هشتم : اعضاى مجلس شوراى ملى بايد رد يا قبول مطالب را صريح و واضح اظهار بدارند و احدى حق ندارد ايشان را تحريض يا تهديد در دادن رأى خود نمايد . اظهار رد و قبول اعضاى مجلس بايد به قسمى باشد كه روزنامه‌نويس و تماشاچى هم بتوانند ادراك كنند . يعنى بايد آن اظهار به علامات ظاهرى باشد از قبيل اوراق كبود و سفيد و امثال آن .