منزل دادند و لوازم اكرام به عمل آوردند ، فرداى آن در خدمت معزى اليه در باغ كلاه فرنگى خدمت عاليجاه ميرزا على نقى رسيده ، ميرزاى مزبور با افراد زياد از اندرون برآمده ، پس از تعارف به عارف و عامى عنوان مطلب به هيچ فردى از افراد نكرده ، در باب رودبار با حقير سخن وارد آورده ، آنچه مطالب در سجن خيال مختفى بود از خرابى قراء مفصلا معروض شد و عاليشان ميرزا ربيع هم كه مدتها از ميرزاى وزير رميده ، در دار الخلافه عارض بود با خود برده ، بعد كه مطّلع شدند ، نهايت مهربانى فرموده و تفصيل محال مخروبه در خسرود و زردچال و كيكلايه سفلى و عليا و اسطلبر 12 و كلمين و آئين 11 بود نوشته ، به ملاحظهء ماليات و تخم تقاوى كه از نو داده شود ، هزار تومان خسارت را ملاحظه فرمودند . قرار دادند كه پانصد تومان از اصل ماليات تقويت فرموده هرجا كه لازم است داده ، تمسك به اسم ديوان گرفته مجرى دارند و پانصد تومان هم حقير خراب و آباد را قبول كرده ، به ديوان در جزو ماليات تا آخر سال بپردازم . زياد از قبول اين معنى مستحسن واقع شده ، احكام و بروات نوشتند عهود مؤكده فرمودند كه ارباب تيولى كه از باب سركشى بپولى تمكين نداشتند مطيع سازد و به سركشى رعيت و رعايت ايشان رغبت و اقدام فرمايند كه به محال تيول هريك مانند كاف از سركشى خنجر به دست نگرفته ، حنجر رعايا را مجروح و معلول و مغلول نسازند . محررين ده روزه بروات را تمام و ثبت نمودند ، كتابچهء دستورالعمل را به خط خود مرقوم ، پس از موضوعه بعلاوهء بقاياى سنهء ماضيه معادل پنجهزار تومان تمسك گرفتند كه در فصول اربعه وصول و در هر فصلى مبلغ يكهزار و دويست و پنجاه تومان عايد ديوان سازد از قرار دستورالعمل : 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31