89 ) اشاره به 55 سالگى خود و نوشتن كتاب مجمل ، در حالى كه عينك بر چشم دارد ( ص 101 پاورقى ) ، اشاره به بيمارى نفخ پاى خود و معالجهء آن ( ص 102 ) ، تدارك سوارهء رشوند براى شركت در جنگ هرات ( ص 98 ، 101 ) ، مسافرت به كلشم و دماش ، جيرنده ، فشكلجان شاه جهان ، نياوك ، اشكور و قزوين ( ص 119 و 121 ) ، تكميل ساختمان سر عمارت ميان‌آباد و بناى مسجد و كتيبه‌هاى آن ( ص 125 و 126 ) ، مسافرت به دار الخلافه براى دادن گزارش وضعيّت ايل رشوند به صدر اعظم ميرزا آقا خان نورى و ديدار از نظاميهء تهران ( ص 130 و 131 ) ، اختلافات او با محمد رحيم خان سرتيپ ايلات قزوين ( ص 174 ) ، شركت در جشن سلطانيه در حضور ناصر الدّين شاه ( ص 175 ) ، اشاره به نان صدساله [ - ظاهرا مقصود مدّتى است كه خاندان او عهده‌دار رياست ايل رشوند بوده‌اند ، ص 180 ) ، استعفا از سركردگى ايل رشوند در 27 ذى العقده 1275 ه . ق . و نامعلوم بودن فرجام اين استعفا ، معرّفى به حضور شاه از جانب سپهسالار اعظم ( ص 194 ) . بعد از اين تاريخ ، يعنى 1275 ه . ق . ، از احوال و زندگى او اطّلاعى نداريم و معلوم نيست دقيقا تا چند سال بعد از اين رئيس ايل رشوند بوده و در چه سالى فوت كرده است . امّا مىدانيم بعد از او ، رياست ايل به فرزندش حسين على خان سپرده شده است . باتوجّه به رشد اجتماعى حسين على خان و سنّت خانوادگى او ، چنانچه آغاز سركردگى او را سال 1285 ه . ق - در سن 25 سالگى او - بدانيم ، در اين صورت شايد بتوان گفت محمد على خان حدود 42 سال رئيس