تيره‌هاى رشوند از تيره‌هاى رشوند ، اطّلاع دقيقى نداريم امّا به استناد كتاب مجمل و بعض مآخذ ديگر ، چهار تيره به رشوند منسوب است : 1 . سياهگلى ، سياگالى و يا سياهكلى . محمد على خان در كتاب مجمل دو جا ( ص 82 و 103 ) ، از سياهگليهاى ساكن رودبار ياد كرده است . رابينو ( ص 261 ) ، دربارهء طايفهء سياهگلى مىگويد : « تيره يا شاخه‌اى كه شناخته نشده‌اند از قبيلهء حسين على خان [ رشوند - فرزند محمد على خان ] جدا شده و به نام سياهگلى ( Siahgali ) از عده‌اى چادرنشين تركيب يافته‌اند » . منوچهر ستوده در كتاب از آستارا تا استارباد ( ج 1 ، ص 494 ) ، مىنويسد : « تيرهء ديگرى كه وضع ايلى ندارد و به طايفهء رشوند بستگى دارد ، تيرهء سياهگلى است كه بيشتر آنان گله‌دار هستند » . در كتاب گيل‌سو ( ج 1 ، ص 35 ) ، نيز در باب اين طايفه چنين آمده است : « و شاخه‌اى از آنان ( رشوندها ) به نام سياهگلى در سده‌اى پس‌تر به دو پاره شده و پاره‌اى خود را به پيرامون قزوين رسانده و پاره‌اى از كوهستان ديلمان گذشته و پا بر جلگهء نشسته بر پاى شمالى كوههاى ديلمان نهادند . . . » . منوچهر ستوده معتقد است ، خود بخش سياهكل امروز بر سر راه ديلمان مسلما با اين تيره ارتباط دارد . مطابق فرهنگ جغرافيايى ايران ( جلد 1 ) ، تنها در قريهء سنبل‌آباد رودبار 322 نفر از سياهگليها زندگى مىكنند . قريهء امين‌آباد - ظاهرا از توابع دهستان قاقازان - نيز سياهگلى نشين است ( از يادداشتهاى دكتر ستوده ) .