به دفع طايفهء افشار مأموريت يافته‌اند . عبارت محمد ابراهيم نصيرى را به اختصار از كتاب دستور شهرياران ( ص 191 - 198 ) ، نقل مىكنيم : « ذكر كافر نعمتى و عصيان و اظهار بغى و عدوان فوجى از طايفهء افشار در نواحى بلدهء رى و رودبار . . . و مقرر داشتن اعليحضرت . . . ، محمد على بيگ ضابط وجوه پنجاه و يك دار القرار قندهار [ ضباطى كه در دربار حضور دارد نه در قندهار ] را با فوجى از سپاه نصرت شعار به دفع طغيان آن قوم . . . : و تمثال اين مقال ، حال خسران مآل طايفهء افشار سكنهء رودبار و مقتداى ضلالت آثار آن قوم تبه روزگار است كه به تلبيسات بيش از پيشش به امامت خويش گزيدند و عاقبت حال به جزاى اعمال رسيدند . تفصيل اين اجمال آنكه به تاريخ شهر رمضان [ 1108 ه . ق . ] جمعى از طوايف افشارى . . . دست تطاول و طغيان گشاده و به عزم راهزنى و غارتگرى ، پاى جرأت در طريق جسارت نهاده بودند تا اينكه . . . تفصيل مراتب مزبوره مقروع سمع همايون گرديد ، به عهدهء يوزباشيان ايناللو و رشوند و قراگوزلو و امامويردى بيك كلانتر احلاح لونكلو و سركرده‌اى كه عالى جاه بيگلربيگى قلمرو عليشكر « * » تعيين و با قشون روانهء آن سفر نمايد ، مقرر شد كه آن جماعت . . . را از جا و مكان و ديار و اوطان قديم خويش كوچانيده به سرخس برند و به حاكم آنجا سپرده و به بلاى غربتشان مبتلا سازند . و كلانتر و يوزباشيان مزبور قبل از رسيدن سپاه قلمرو ، به

--> ( * ) . قلمرو عليشكر : اين ناحيه همان همدان كنونى است . چون عليشكر بيگ - معاصر شاهرخ بن امير تيمور - همدان را متصرف شد تا اواخر دوران صفوى ناحيهء همدان به قلمرو عليشكر معروف بود ( جهانگشاى نادرى ، ص 785 ) .