را بفرستاد ، و او را درين مدت سيصد و اند سال [ 1 ] از عمر او گذشته بود ، هيچ كس سرّ اين ندانست ، عبد المسيح گفت گشايش اين سخن از خال من خيزد سطيح - الغسانى را ، كسرى فرمود تا برود و ازين احوالها خبر آورد ، پس عبد المسيح را يافتند [ 2 ] بفرمان شاه ، بتاخت و سوى شام رفت ، چون نزديك سطيح رسيد ، ويرا در حال نزع يافت ، با وى سخن گفت ، هيچ پاسخ نيافت ، پس اين شعر بگفت و دهن بر گوش سطيح نهاد و باواز بلند اين شعر در گوش سطيح گفت شعر : اصمّ ام يسمع غطريف اليمن * بنافد فى القول شاف من عمن [ 3 ] يا فاضل الخطة اعيت من و من * فى الارض احيا [ ء ] معد و يمن من معدن الشام الى ارض عدن * و فارج الكربة فى اليوم الفطن ( كذا ) [ 4 ] اتاك شيخ الحىّ من آل سنن * و امه من آل ذئب بن حجن ازرق راس النار [ 5 ] صرّار الاذن * ابيض فضفاض الردأ و البدن صحم طويل المنكبين كالشطن [ 6 ] * رسول قيل الفرس كسرى للوسن [ 7 ] ( 155 - ب ) جاريه الارض علنداد و سجن [ 8 ] * لا يرهب الظلما فى الليل دجن [ 9 ] يرفعه طورا و طورا ؟ لحسرن ( ؟ ) * حتى مدا عادى الحاجن و الفطن [ 9 ] سطيح چشم بگشاد و نيك در وى نگريد و بآوازى ضعيف او را گفت : عبد المسيح ، على جمل يسيح [ 10 ] وفد على سطيح ، حين او فى على الضريح [ 11 ] بعثك

--> [ ( 1 ) ] طبرى ندارد . بلعمى : عبد المسيح بن عمرو الغسانى از فرزندان ملوك شام و بدين جهان سيصد و شصت سال زيسته بود ( نسخهء خطى ) [ ( 2 ) ] كذا ؟ و مطلب تكرار مطلب اولست . و يا : تاختند يعنى بشتاب روان كردند [ ( 3 ) ] كذا ؟ و در طبرى : مصراع بعد مقدم بر اين مصرعست و اين مصرع چنين است : ام فاز فاز لمّ به ؟ شأو ؟ العنن ( ج 2 ص 982 ) [ ( 4 ) ] اين مصراع در طبرى نيست . و در ابى الفدا : و كاشف الكربة عن وجه الغضن ( ج اول قاهره ص 116 ) ناسخ التواريخ : و كاشف الكربة فى الوجه الغضن ( ج 2 ص 355 ) [ ( 5 ) ] طبرى : ازرق ممهى الناب . ناسخ : ضخم الناب . . . [ ( 6 ) ] ظ : ضخم طويل . . . و اين مصراع در طبرى نيست [ ( 7 ) ] طبرى : رسول قيل العجم يسرى للوسن ( ص 983 ) متن : الموسن [ ( 8 ) ] طبرى : يجوب بالارض ( ناسخ : بى الارض ) علنداة شجن [ ( 9 ) ] در طبرى بجاى اين سه مصراع چهار مصراع ذيل است : يرفعنى وجنا و يهوى بى و جن * لا يرهب الرعد و لا ريب الزمن حتى اتى عارى الجأجى و القطن * تلقه فى الريح بوغاء الدمن كانما حثحث من حضنى ثكن ( ج 2 ص 983 ) [ ( 10 ) ] ط : يسيح الى سطيح و قد اوفى على الضريح . ابو الفدا : على جمل مشيح [ ( 11 ) ] متن : الصريح .