امطار با شمار آن بىمقدار نمايد و شكر و سپاس كه اوتار اشعار با مقدار آن در شمار نيايد حضرت ملك متعال و لم يزل تقدست اسماؤه و عظمت كبريا [ ئه ] كه مهندسان « 7 » فكرت در كارگاه فطرت او از غايت حيرت عبرت گرفته‌اند و . . . ابتدا بعد از اداى شكر و سپاس ملك لم يزل و فضاى ( ؟ ) حمد و ثناى احمد مرسل چنين گويد محرر اين كلمات و مقرر اين مقدمات ، اعجز خلق اللّه تعالى و احوجهم الى غفرانه محمد بن على بن الشيخ محمد بن الحسن بن ابى بكر احسن اللّه تعالى عواقبه كه ميل خاطر اين ضعيف از عهد صبى و سن طفوليت باز سوى علماء و جانب حكماء بودى و اكثر اوقات به مجالست شريف و محاورهء لطيف ايشان مصروف گردانيده و . . . » و چنين پايان مىيابد : « و بعد از وى برادرش اتابك مظفر الدين افراسياب ملك شد و بعد از وى برادرزادگان ايشان نيز به ترتيب اتابك شدند : اول اتابك نصر الدين نورآورد حكومت راند و بعد از وى اتابك عز الدين پشنگى و بعد از او پسر بزرگترش اتابك نصر الدين پير احمد كه به عدل و انصاف و فضل ، يگانه و به جود و كرم ، مشهور زمانه بود وليعهد پدر شد و چون درجهء شهادت يافت مملكت به برادرش آمد و بعد از او به اولاد او و اللّه اعلم و احكم . خداى تعالى همه را آمرزش و رحمت خود كرامت كناد تمت الكتاب الموسوم [ به ] مجمع الانساب فى يوم الجمعه خمس و عشرين ذى الحجة - الحرام سنة سبع و ستين و الف من الهجرة النبوية و اللّه اعلم بالصواب » . 2 - نسخهء عكسى شماره‌هاى 2958 و 2959 كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران : تعداد صفحات اين نسخه 140 برگ است كه در هر صفحه 19 سطر دارد . شروع آن چنين است : « الحمد للّه الذى جعل الحمد مفتاحا لذكره و سيفا ( ؟ ) للمزيد من فضله و دليلا على الائه و سبيلا على نعمائه . ستايش كنم ايزد پاك را - كه گويا و بينا كند خاك را » و ختم نسخه چنين است : « و بر ايشان مردى حاكم بود هم از قوم لر نام او اوزبك بن محمد بن لرهلال و در ميان ايشان كدخدايى كردى . و حدى است از مملكت لر كه اطراف مغرب دارد و آنجا موضعى است كه آن را « سك فضلويه » گويند و آن حدود مخيم جماعتى

--> ( 7 ) . در متن : « كه محدسان » .