كشيدند ولى هنوز با تشكچه متعلق به اعتماد الدوله در يك سطح قرار نمىگرفت . بنابراين در لحظه‌اى كه وزير از اندرون وارد شد و با خوشحالى و شعف زياد با من برخورد كرد من آن كرسى را به كمك پا طورى جلو بردم كه با پشتى اعتماد الدوله در يك رديف قرار مىگرفت بعد از تعارفات معمول اظهار داشت پادشاه او را جهت مذاكرات و گفتگو در مورد جنگ تعيين نموده است و از جانب شاه مأمورم به شما يادآورى كنم كه در اين سال جنگ براى ما مقدور نيست نه تنها به علت مسدود بودن جاده‌ها از برف كه امكان عبور قشون تا بندر كنگ نمىباشد ، بلكه اشكال ، فقدان آذوقه و خوراك و كمبود آب در آب‌انبارها نيز هست . با اينكه با دلايل بيشمار كوشش كردم او را قانع كنم و اشكالاتى را كه مىآورد مرتفع سازم ولى بىنتيجه بود و سرانجام گفت كه جنگ امسال به هيچ روى امكان‌پذير نيست و مىخواست بداند كه در نوبت آينده چه تعداد نفرات و چند فروند كشتى مىتوانيم براى آنها فراهم آوريم . گفتم تعداد نفرات زياد خواهد بود زيرا وسايل و نفرات بسيار در هندوستان موجود است و ارسال آنها به شرطى است كه نايب السلطنه ما تصميم به فرستادن مجدد نيروى دريايى داشته باشد زيرا در اين سفر ما دچار اتلاف وقت و خسارات بسيار شده‌ايم و امكان دارد در نوبت آينده نيز همين‌گونه رفتار شود ، پاسخ داد هر چه خداوند مقرر فرمايد همان خواهد شد و دوباره از تعداد نفرات كشتىها پرسش نمود باز اظهار داشتم كه پاسخ آن را در روز شرفيابى حضور پادشاه عرض كرده‌ام . افزود با اينكه اعراب به بندر كنگ حمله كرده‌اند ولى نيت اصلى آنها راندن پرتغالىها بوده است . گفتم همين دليل كافيست كه دولت ايران اقدام به جنگ نمايد زيرا مباشر و نماينده دولت ما كه در آن بندر ساكنند تحت حمايت پادشاه ايران قرار دارند و در صورت حمله به آنها به امنيت و استقلال كشور ايران توهين شده است و مىدانيم كه كشورها از اين بابت در تمام دنيا مصون هستند و اعراب با اين طرز رفتار نشان دادند كه تنها به منظور اخراج پرتغالىها نيامده‌اند