نايب السلطنه مشتاقانه آرزومند بود كه بتواند هر چه زودتر به چنين عملى اقدام نمايد منتهى اين امر مستلزم مقدماتى بود كه براى ايالت هند امكان نداشت « 1 » . با توجه به عظمت پادشاه ايران و نيز با در نظر گرفتن امكانات ناچيز ايالت هند ، شوراى هند تصميم گرفت كه هدايائى معادل صد و بيست و پنج تومان به شاه ايران بپردازد « 2 » و نيز مبلغى معادل دويست تومان جهت تجهيزات و وسايل در اختيار گرگوريو پريرا فيدالگو « 3 » سفير و نماينده ايالت هند « 4 » و شش عضو همراهش قرار دهد . در مورد مخارجى كه سفير نامبرده احتمالا در طول انجام مأموريتش در پيش مىداشت كه پيش بينى مبلغ آن از قبل ممكن نبود ، قرار شد وى تا هر مبلغ كه صلاح بداند از فرماندار كنگ دريافت دارد و دست آخر براى اينكه اعتبار سفير افزون گردد مقرر شد وى ديگر عنوان فرستاده نايب السلطنه را نداشته باشد بلكه عنوان فرستاده شخص پادشاه پرتغال يعنى پدروى « 5 » دوم را حائز باشد « 6 » . ضمنا

--> ( 1 ) رجوع شود به نامه پدرو دوم كه در سفرنامه به آن اشاره شده است . ( 2 ) فهرست آن بوسيله Cunha Rivara صفحات 248 ، 249 ارائه داده شده است . ارزش آن كه بالغ مىشود به 6113 Xerafins ( پول پرتغال ) . ( 3 ) Gregorio Preira Fidalgo ( 4 ) اين عنوان در سفرنامه‌اش به او داده شده است . در سندى بتاريخ 1695 او را « ouvidor geral do crime » خطاب كرده‌اند ( رجوع شود به كتاب Pissurlencar , Assentos , IV . P . 448 ) فصل چهارم صفحه 448 اثر ( Pissurlencar ) او ماموريت 6 ساله سفارتش را تازه به اتمام رسانده بود ( رجوع شود به نامه پدرو دوم به ويلاورد مورخ 12 فوريه 1697 ) . در بازگشت وى از ايران نايب السلطنه به پدرو دوم متذكر مىشود كه مسافرت او بدربار صفوى او را مقروض كرده است و بجاست كه پاداش خدماتش داده شود زيرا فوق العاده شغلى كه براى او تعيين شده بود متناسب با ماموريتش نبوده است ( نامه ويلاورد به دن‌پدرو دوم از گوآ مورخ 11 ژانويه 1698 ) ( ms . Pombalina 439 f . 306 بعدا او به سمت desambargador do paco منصوب گشت ( رجوع شود به Souza , O . c . VII . . Caetano de فصل هفتم صفحه 391 ) در سال 1743 او بعنوان عضو شوراى سلطنتى در ليسبون بود ( ms . B . N . Lisbonne , Fundo Geral 944 ) . ( 5 ) D . Pedro II ( 6 ) نامه كنت ويلاردو به دن‌پدرو دوم از گوآ مورخ 15 دسامبر 1696 ( ms . BAC , azu 1513 , f . 30 - 31 )