حج بيت الله هجده سأله بودم كه جهت شركت در " نخستين كنفرانس پيشاهنگى عربى واسلامى " در " مكة مكرمه " بر گزيده شدم ، احساس درونى أم قابل توصيف نيست ، به هنگام ورود به خانه خدا اشكهايم سيل آسا مىريخت ، خود را مشمول عنايات خاص الهى مىشمردم وبسيار نماز وسعى به جاى مىآوردم ، آه چه منظره هائى كه هرگز زدوده نخواهد شد . بسيارى از هيئتها آدرس مرا براي مكاتبه در خواست مىكردند وچه جوائز زيادى كه در مسابقات به دست آورده بودم ! در طي بيست وپنج روز أقامت در عربستان به عقايد " وهابيت " تمايل پيدا كردم وآرزو مىنمودم كه همه مسلمانان اين عقيدة را داشته باشند . هنگام بازگشت ، لباس وعقال سعودى بر تن ، با استقبال عظيمى در فرودگاه از جمله رهبران طريقت " عيساوى " و " تيجانى " و " قادريان " مواجه شدم كه با هلهله وتكبير مرا در خيابانهاى شهر مىگرداندند ، چرا كه تا آن روز هيچ حاجى به سن من نديده بودند . آن أيام شيرين ترين روزهاى عمرم بود كه همواره شخصيتها وبزرگان به منزل ما مىآمدند ، من هم بر أساس تعليم " وهابيون " مردم را از بوسيدن ضريح ها ودست كشيدن بر چوبها منع مىكردم ، واين كار را شرك مىشمردم .