سال سيصد و هشتاد و هفتم ابن سمعون بغدادى واعظ وفات يافت . و نوح بن منصور سامانى و مأمون خوارزمشاه و فخر الدولهء ديلمى و امير ناصر الدين سبكتكين درگذشتند . و ابو الحارث منصور بن نوح و على خوارزمشاه و مجد الدوله و سلطان محمود غزنوى جانشين گشتند . سال سيصد و هشتاد و هشتم قابوس وشمگير بعد از هژده سال غربت به جرجان آمد و به حكومت نشست . صمصام الدولهء ديلمى صاحب فارس بر دست سپاه به قتل رسيد و بهاء الدوله بر فارس مستولى گشت . و در اين سال ابو الحسين شاپشتى « 1 » و ابو على طالمى لغوى ( ؟ ) درگذشتند . سال سيصد و هشتاد و نهم منصور بن نوح سامانى مكحول گشت و برادرش عبد الملك به اشارهء امراء به حكومت نشست و ايلك خان از تركستان در رسيده عبد الملك را محبوس به اوزكند « 2 » فرستاد و بر ماوراء النهر « 3 » استيلا يافت . و دولت سامانيان سپرى گشت . سال سيصد و نودم ابو الحسين احمد بن فارس لغوى رازى و ابو الفرج معافاى نهروانى « 4 » بغدادى درگذشتند .

--> ( 1 ) - ظاهرا همان ابو الحسن على بن احمد شابستى از مشاهير ادبا و كتاب فاطميون مصر منظور است كه كتب متعددى نوشته من جمله « الديارات » در اخبار مصر و عراق و شام و جزيره ( قاموس الاعلام زركلى ، معجم الادباء ياقوت ) . ( 2 ) - اوزكند شهرى است به تركستان ( ر . ه ) . ( 3 ) - ماوراء النهر يعنى آن طرف جيحون و آن را خوارزم خوانند ( ر . ه ) . ( 4 ) - ابو الفرج بن طرار معافى بن زكريا از بزرگان قرن چهارم در فقه و حديث و ادب ( نامهء دانشوران ، ص 249 ) وى به ابن طرار هم شهرت دارد ( لغت‌نامهء دهخدا ) .