سال دويست و شصت و سيم احمد حرب طائى درگذشت . سال دويست و شصت و چهارم اسماعيل مزنى شافعى و ابو حفص عمر حداد و ابو زرعه عبد اللّه رازى و يونس بن عبد الاعلى شافعى درگذشتند . سال دويست و شصت و پنجم در اين سال و به قولى بعد از اين سال حضرت امام محمد مهدى صاحب الزمان ( ع ) غيبت « 1 » فرمود . و هم در اين سال به مرض قولنج يعقوب ليث صفار به حدود اهواز درگذشت و برادرش عمرو ليث جانشين گشت . سال دويست و شصت و ششم محمد معروف به خير نساج فوت شد . سال دويست و شصت و هفتم يحيى بن عبد اللّه محدث نيشابورى درگذشت . سال دويست و شصت و هشتم محمد معروف به اين عبد الحكم شافعى وفات يافت .

--> ( 1 ) - در مورد امام زمان ( عج ) دو غيبت ذكر شده است : غيبت صغرى و غيبت كبرى . غيبت صغرى شروع مىشود از آغاز تولد ( 15 شعبان 255 به اشهر روايات ) تا سال 329 يعنى انقطاع سفارت . به‌عبارت ديگر سراسر دوران سفارت و وكالت نواب اربعه تا سال 329 كه على بن محمد سيمرى به حق مىپيوندد و طبق دستور امام ، دوران سفارت منقطع مىگردد . از آن‌پس غيبت كبرى آغاز مىگردد . پس مدت غيبت صغرى در حدود 74 سال بوده و سال مرگ سيمرى يعنى 329 به سال تناثر نجوم شهرت دارد .