[ پيشگفتار ] بسم اللّه الرحمن الرحيم در آغاز هر نامه ذات يكتاى بىهمتائى را ستايش بايد كه از ستايش ما مبرى است و از وصف و نيايش مامعرى . پيك تندسير خرد را به گرد سراپردهء ذاتش راه نه ؛ و از ذاتش خود بجز ذاتش آگاه نه . لمؤلفه : نه گنجد در انديشه نى در خيال * نه اندر بيان و نه اندر مقال همه هرچه هستى است نو يا كهن * از او هست و در او نه جاى سخن جز اين هرچه گفتند ناگفته به * ور ايشان بگويند نشنفته به بر فرستادگان او خاصه خاصهء اصفياء و خلاصهء انبياء حضرت رسول هاشمى درود كه خاتم رسل است و قايد سبل . لمؤلفه : احمد مرسل آفتاب رسل * خواجهء كاينات و علت كل قائل نكتهء كنت نبيا و آدم بين الماء و الطين ؛ و قابل رتبهء وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ . « 1 » خبر « لولاك لما خلقت الافلاك » رمزى از جاهش و رموز « لى مع اللّه « 2 » » اشارتى به جايگاهش . سلام اللّه عليه و على وصيه و ابن عمه و اولاده الطاهرين . لمؤلفه : يك ماه و ده و دو برج مىبين * يك درّ و ده و دو درج مىبين اما بعد [ بر ارباب سير و اصحاب خبر پيداست كه . . . ] بر ارباب سير و اصحاب خبر پيداست كه علم تاريخ علمى است كثير الفوايد و در

--> ( 1 ) - سورهء انبياء 107 . ( 2 ) - اشاره به حديث لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرب و لا نبى مرسل .