منشى : - على منشى منصور - رجبعلى رجبعلى منصور كه بعد ملقب به منصور الملك و معروف به على منصور گرديد . در سال 1266 ه . ش . در تهران متولد شد . وى از فارغ التحصيلان دوره سوم مدرسه علوم سياسى مشير الدوله بود . در سال 1286 ه . ش . وارد وزارت امور خارجه شد و اولين سمت وى مترجمى بود و بعد به ترتيب به رياست كارگزينى ، رياست شعبه تجارت اداره محاكمات و رياست اداره انگليس كه از ادارات مهم وزارت خارجه بود ، رسيد و سپس معاون كفيل آن وزارتخانه شد . رجبعلى منصور ( منصور الملك ) در سال 1300 ه . ش . معاون وزارت داخله شد و در نخستين سالهاى سلطنت رضا شاه ، به استاندارى آذربايجان منصوب گرديد . مدتى وزير كشور بود تا اينكه سمت وى به وزارت راه تغيير يافت . در سال 1314 ه . ش . به جرم ارتشاء و اخذ پانزده هزار تومان رشوه از شركت كامپساكس ، بر كنار و تحت تعقيب جزايى قرار گرفت . محاكمه او در ديوان كشور صورت گرفت و به اتفاق آراء تبرئه شد . رضا شاه از صدور حكم تبرئه على منصور خشمگين گرديد و در نتيجه صدر الاشراف ، وزير دادگسترى و رضا قلى هدايت ، رئيس ديوان عالى كشور را بر كنار ساخت . منصور پس از چندى باز به خدمت دعوت شد و در كابينه محمود جم به وزارت پيشه و هنر رسيد . در دولت متين دفترى نيز داراى همين سمت بود تا اينكه پس از بركنارى متين دفترى به نخست‌وزيرى رسيد . على منصور از طرفداران سياست انگليس در ايران بود و انتخاب وى نيز به نخست‌وزيرى از طرف رضا شاه در تير ماه 1319 ، به منظور نزديكى به انگليسيها بود ، ولى او نتوانست نقش خود را بازى كند و در شهريور 1320 استعفا داد . وى از سال 1320 ه . ش . به بعد در سمتهاى استاندارى خراسان ، استاندارى آذربايجان ، نخست‌وزيرى ، سفير ايران در ايتاليا ، سفير ايران در تركيه و سفير ايران در دربار پاپ انجام وظيفه كرد . وقتى پسرش حسنعلى منصور به نخست‌وزيرى رسيد ، سفير ايران در دربار پاپ بود . وى كه در مجموع هفت مرتبه وزير ، شش مرتبه سفيركبير ، چهار بار استاندارد و دو نوبت نخست‌وزير بود ، سرانجام در آذر ماه 1353 درگذشت . از جمله اقداماتى كه در دوران نخست‌وزيرى وى انجام پذيرفت ، عبارتند از : حل و فصل اختلافات مرزى ايران و عراق ، اتمام ساختمان راه‌آهن سراسرى و بهره‌بردارى از آن ، جنگ جهانى دوم و اشغال ايران توسط متفقين در سوم شهريور 1320 .