شريك كه روزهاى طولانى را با گرسنگى به‌سر برده بودند ، چون اين ميوه‌ها را ديدند به جمع‌آورى آن مشغول شدند و دشمنان ناگهان از كمين بر آنان تاختند و اكثرشان را به‌قتل رسانيدند و خود شريك نيز از اسب افتاد و كشته شد . سپاهيان دشمن به شهر دست يافتند و سه شبانه‌روز مردم را كشتند و عاقبت شهر را به آتش كشيدند . قيام مختار پس از تسلط بنى اميه و شهادت حسين بن على ( ع ) نفرتى در ميان مسلمين نسبت به امويان پيدا شد . گروهى از مردم كوفه كه از شهادت امام حسين ( ع ) سخت اندوهگين بودند و از اينكه او را يارى نكرده پشيمان شده بودند ، توبه كرده و خود را توابين خواندند . سپس توابين يا توبه‌كاران به گرد مردى كه مختار بن ابو عبيد ثقفى نام داشت جمع شدند . مختار به داعيهء خونخواهى حسين و دعوت به امامت محمد حنفيه برادر او در كوفه قيام كرد و عامل عبد الله بن زبير را از آن شهر بيرون نمود ( 66 ه . ) . سپس قاتلان و كسانى كه در كشتن حسين بن على ( ع ) دست‌اندركار بودند دستگير كرده و همه آنها را كشت . پس از آن به شمال عراق لشكر كشيده تا موصل را ضميمهء حكومت خود كند . ايرانيان در اين قيام به مختار يارى كردند و حتى عدهء ايشان در سپاه او چند برابر عربها بود . گويند سردارى شامى كه براى مذاكره با ابراهيم بن مالك اشتر نخعى سپهسالار مختار به اردوى او مىرفت به ابراهيم گفته بود : « از جايى كه داخل سپاه تو گشتم تا هنگامى كه به‌خدمت تو رسيدم يك كلمه عربى از زبان سپاهيان تو نشنيدم » . عبد الله بن زبير كه در اين هنگام كارش در مكه بالا گرفته بود ، برادرش مصعب را به جنگ مختار و تصرف كوفه فرستاد . مختار در سال 68 هجرى از مصعب شكست خورد و به قتل رسيد . از لشكريان او قريب هفت هزار تن اسير شدند كه اغلب آنها ايرانى بودند و همه از دم تيغ لشكريان مصعب گذشتند . قيچاجىخانه خياطخانه در دستگاه صفويه . قيليچ قورچىسى شمشيردار عهد صفويه . نام دسته‌اى از قورچيان حكومت صفويه .