عثمانى را شكست داد . در سال 989 ه . ق . عليقلى خان شاملو و ايل او سر از اطاعت شاه باز زده و خطبه و سكه به نام عباس ميرزا زدند . عباس ميرزا به يارى مرشدقلى خان استاجلو و عليقلى خان شاملو در 996 ه . ق . به پادشاهى نشست و ملقب به بهادر خان گرديد و سلطان محمد خدابنده نيز به پادشاهى فرزند خود گردن نهاد و وى همان شاه عباس بزرگ است . شاه محمود ملقب به قطب الدين ، از امرا و شاهزادگان آل مظفر . فرزند امير مبارز الدين محمد و برادر شاه شجاع . شاه مراد خان زند متوفى سال 1203 ه . ق . ، از رؤسا و خوانين زنديه ، برادر صيد مراد خان زند از جانب عليمراد خان در حدود همدان يك چند حكومت داشت ، و از آقا محمد خان قاجار شكست خورد . شاه مراد خان جزء بنديان جعفر خان زند بود ، و از كسانى بود كه از بند برآمدند و جعفر خان را كشتند . چون صيد مراد خان به سلطنت جلوس كرد ، شاه مراد خان را با عده‌اى به دفع لطفعلى خان زند فرستاد ، اما لشكرش بر وى شوريدند ، و او را در حدود دالكى تسليم لطفعلى خان نمودند ، و لطفعلى خان او را كشت . شاه منصور از سلاطين معروف آل مظفر ، پسر امير مظفر دوم و برادر شاه يحيى ، داماد شاه شجاع بود ، و حكومت شوشتر داشت . سلطان زين العابدين هنگام فرار به جانب بغداد نزد او رفت ، ولى شاه منصور او را فروگرفته به قلعهء سلاسل فرستاد ، و خود به شيراز رفته آنجا را از شاه يحيى گرفت ( 790 ه . ق . ) . پس از آن لرستان را تسخير نمود ، و لشكر سلطان احمد و سلطان زين العابدين را شكست داد ( صفر 793 ه . ق . ) ، و اصفهان را گرفت ، و با شاه يحيى و سلطان احمد صلح كرد . اما در نزديك شيراز با حملهء امير تيمور مواجه گشت و رشادت و شجاعت بىنظيرى در محاربه با تيمور از خود نشان داد ، و حتى به قلب لشكر تيمور حمله برد ، و دو نوبت نزديك بود تيمور را هلاك كند . اما عاقبت در جنگ مقتول شد . شاه منصور به شجاعت و دلاورى موصوف بود ، و زور بازوى قوى داشت ، اما به‌سبب شرب خمر اراده و كفايتى را كه براى مقابله با حريف زورمندى چون امير تيمور لازم بود نداشت . حافظ در اشعار خود مكرر او را ستوده ، و او را به همت و شجاعت توصيف كرده است . شاه نعمت الله ولى ملقب به نور الدين ( 730 يا 731 - رجب سال 834 ه . ق . ) عارف و صوفى معروف و مؤسس سلسلهء نعمت اللهيه . وى اصلا از حلب بود و اوايل عمر را بيشتر در عراق زيست . وى قسمتى از عمر خود را با امير تيمور و پسرش سلطان شاهرخ تيمورى معاصر بود و شاهرخ و نيز سلاطين بهمن‌دكن را در حق وى اعتقاد تمام بود . بقعهء وى در ماهان كرمان واقع است . شاه وردى متوفى 1006 ه . ق . ، فرمانرواى لر كوچك و بيست و چهارمين اتابك از سلسلهء اتابكان لر كوچك ، پسر محمدى بيك .