عباس قديانى

474

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

اين سلسله در سال 511 به دست اتابكان دمشق منقرض شد . سلجوقيان كرمان ( آل قاورد ) اولين امير سلجوقى كرمان « قاورد بن چغر بيك بن ميكائيل بن سلجوق » است كه در سال 433 ه . ق . از طرف عم خود طغرل بيك امارت آن حدود را يافت . پس از وى پسرش سلطانشاه حسب الامر ملكشاه به‌جاى او نشست و در سال 471 جهان فانى را بدرود گفت و بعد از وى پسرش « اميران شاه » به‌جاى پدر نشست ولى چندى بعد به قتل رسيد و « ارسلان شاه بن كرمان شاه بن قاورد » را به‌جاى وى نشاندند . پس از او نيز « مغيث الدين طغرل شاه بن محمد » و پس از او « محمد بن بهرامشاه » بر تخت سلطنت نشست . در سال 583 غزها بر كرمان مستولى گرديده و دولت « قاورديان » را منقرض ساختند . سلدوز يكى از قبايل مغول . سورغان شيره ، چنگيز خان را در يكى از جنگهاى ايام جوانى وى از نابودى نجات داد ، و از آن به بعد قبيلهء سلدوز نزد وى و سپس جانشينان وى اعتبار بسيار داشت ، چنان كه زوجهء هلاكو ( مادر آباقا خان ) از قبيلهء سلدوز بود . پسران سودونويان ، با هلاكو خان به ايران آمدند . در 688 ه . ق . ، در سلطنت ارغون ، چوپان به سبب دلاورى برآمد و اين چوپان همان امير چوپان معروف است كه سر سلسلهء خاندان چوپانيان مىباشد . سلدوز شهرى در جنوب غربى درياى خزر . سلسله حمورابى سلسله‌اى از دولت بابل بودند كه تعداد پادشاهان اين سلسله پانزده نفر و بزرگترين آنها حمورابى يعنى ششمين فرد خاندان مزبور بود . سلطان عنوانى كه در عصر غزنوى ، صفوى و افشار و ادوار مختلف متداول بوده است . محمود غزنوى اولين پادشاهى بود كه لقب سلطان يافت و او را در سال 393 ه . ق . خلف بن احمد صفارى بدين عنوان خطاب كرد . سلطان قرن سيزدهم هجرى . از زنان شاعر . وى دختر فتحعلى شاه قاجار ( 1212 - 1250 ق . ) و خواهر تنى ضياء السلطنه و محمود ميرزا مؤلف تذكره نقل مجلس است . به نوشته محمود ميرزا وى فنون شعر و خط و منشآت را تا سن هيجده سالگى به خواهرش آموخت و به او تخلص سلطان داد . سپس به عقد محمد خان از بزرگان ايل قاجار درآمد . سلطان ابو سعيد از پادشاهان تيمورى ( 863 - 873 ه . ق . ) پس از الغ بيك تا ده سال سلطنت تيموريان گرفتار هرج و مرج بود تا اينكه سلطان ابو سعيد نوادهء ميرانشاه پسر امير تيمور به دستيارى ابو الخير خان ازبك و خواجه احرار به سلطنت رسيد . وى آخرين پادشاه مقتدر گوركانى در ايران است كه پس از تصرف هرات ، گوهر شاد آغا ، زن ميرزا شاهرخ را كه در آن شهر بود به قتل رسانيد و در 863 در هرات بر سرير سلطنت