روى صخرهء بلندى ساخته شده و در عداد زيباترين دخمه‌هاى ماد است . تاريخ تقريبى ساختمان آن را به قرن ششم قبل از ميلاد نسبت مىدهند . اين دخمه نظير دخمه‌هاى هخامنشى مىباشد ، به همين علت برخى از باستان‌شناسان ساختمان آن را به دوره هخامنشيان منسوب مىدارند . اين دخمه در ارتفاع قريب 300 متر واقع شده است و داراى چهار ستون سنگى است ، مدخل دخمه در وسط ستونها قرار دارد . بنا داراى كنگره‌هاى دندانه‌دار مانند دوران هخامنشى مىباشد . اين دخمه را به لهجه محلى « دى ودودر » كه به معنى مادر و دختر مىباشد مىنامند . دخمه مادى : - قوم قلعه درآماركار منصبى از مناصب بزرگ ماليه در عهد ساسانيان و آن رئيس محاسبات دربار يا اقامتگاه شاهنشاهى بوده است . دران دربد رئيس دربندها . درانگ - درانگيانا سرزمين سيستان ، زرنگ . درّانى عنوان طايفه‌اى از افاغنه ، كه اصلا ابدالى نام داشت و پس از برآمدن احمد شاه درانى نامش به درانى مبدل گرديد . طايفه ابدالى به چند تيره تقسيم مىشوند كه از مهمترين آنها پوپلزاى يا باركزايى بود . درايك در سال 517 پيش از ميلاد داريوش اول - براى اولين‌بار - سكه‌اى را كه براى سراسر امپراتورى داراى اعتبار باشد ، درست كرد كه به عنوان پايه نظام پولى امپراتورى قرار گرفت . اين سكه « درايك » طلا بود كه 4 / 8 گرم وزن داشت . و نيز : - دريك درفش كاويان پرچم ملى عهد ساسانى ؛ در داستانهاى ملى ايران ، بيرقى كه كاوه از چرم پاره ساخت ، و علم فريدون گرديد . چون كاوه بر ضد ضحاك قيام كرد ، همان چرم را كه آهنگران در هنگام كار پوشند بر سر نيزه كرد و به راه افتاد و مردم را به يارى فريدون خواند . آن چرم پاره كه به درفش كاويان معروف شد نشانهء فتح و پيروزى گرديد و همواره در جنگها همراه لشكر مىبردند . اين درفش در جنگ قادسيه به دست اعراب افتاد . درگزينى ابو القاسم درگزينى ملقب به قوام الدين ، متوفى شوال 527 و به قولى 528 ه . ق . از وزراء و دبيران درگاه سلاجقه . وى وزارت سلطان محمود ابن محمد سلجوقى و نيز وزارت برادر او سلطان طغرل ثانى را داشت . سلطان طغرل ثانى به سبب اينكه او را موجب تحريك مخالفت برادران مىدانست ، هنگام هزيمت به خوزستان او را در اليشتر به دار زد . درنگيا ژرنگ ، ولايتى در اطراف هامون كه در اوستا نام « كسوا » آمده است . اين ايالت تا اواخر قرن دوم قبل از