بود ، قوانين آشور به مراتب شديدتر از قوانين بابل بود و كتيبه‌هاى پادشاهان آشور عمدتا شرح جنگهاى خونين است و آشوريها مخصوصا به سبب قساوت نسبت به ملل مغلوب معروف بودند . سرزمين آشور در حدود 2300 - 200 ق . م . جزء امپراتورى سارگن اكدى و جانشينان او و حدود 2050 ق . م . - حدود 1950 ق . م . قسمتى از آن مطيع پادشاهان بابلى اور بود . پس از آن دورهء امپراتورى آشور مىآيد كه تاريخ آن را به سه دوره - آشور قديم ( ح 1950 - 1500 ق . م . ) آشور وسطى ( ح 1500 - 934 ق . م . ) و آشور جديد ( 934 - ح 606 ق . م . ) - تقسيم مىكنند . منظرهء حصار آشور از طرف دجله . از روى قراين مكشوف طى حفريات و . آندره رسم شده ( 1 ) امپراتورى قديم تاريخ امپراتورى قديم آشور از سلطنت ( ح 1950 ق . م . ) پوزور - آشور اول آغاز مىگردد ، و از آن به بعد تا مدت دو قرن قدرت سياسى آشور ازدياد و انبساط يافت و آشور به امپراتورى تجارتى ثروتمندى مبدل شد . در حدود 1900 بابل را تاراج كرد . روابط تجارتى پررونقى با آسياى صغير برقرار نمود و پاسگاههاى تجارتى بسيارى داير كرد . در سالهاى بين 1950 و 1750 ق . م . نواحى آباد جنوب غربى آسيا مورد حملهء سامىنژادها قرار گرفت و تحت اشغال آنان درآمد و اين مهاجمين را بابليها و آشوريها آمورو [ - غربيها ] مىخواندند ، و بعدها اين نام به صورت اموريان در تورات وارد شد . در حدود 1748 ق . م . يكى از سركردگان امورو ، نامش شمشى آداد سلطنت آشور را به دست گرفت و در عهد او و پسرش ، ايشمه - داگان امپراتورى آشور مقتدرترين دولتهاى آن عصر شد . سپس هرج‌ومرج روى داد ، و سرانجام حمورابى بابلى آشور را گرفت ( حدود 1696 ق . م . ) و اين سرزمين تحت حكومت بابل درآمد و از آن به بعد در مدت دو قرن ( حدود 1700 - 1500 ق . م . ) دولت آشور ضعيف و شايد دست‌نشاندهء دولتهاى ديگر بود . ( 2 ) امپراتورى وسطى از حدود 1500 ق . م . تا مدت يك قرن آشور وضع ثابتى نداشته و ظاهرا در قسمتى از اين قرن استقلال داشته و شايد مدتى هم تابع قوم ميتانى بوده و پس از اينكه دولت ميتانى توسط حتىها از پا درآمد ( حدود 1360 ق . م . ) دگربار قد