عباس قديانى

210

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

پارت ( Part ) سرزمين كوهستانى قديم جنوب شرقى درياى خزر كه از سلسلهء البرز به طرف مشرق تا هرات ممتد و از شمال به دشت استرآباد و صحراى تركستان و از جنوب به كوير نمك محدود بود . پادشاه پارتى ( ايستاده ) با پسرش قرن دوم ميلادى سرزمين پارت كه به پارسى باستان « پرثوه » مىگفتند در دورهء هخامنشيان از ايالات امپراتورى هخامنشى بود و سپس به دست سلوكيان افتاد و شاهان سلوكى شهرهايى در آن بنا كردند . پايتختش شهر صد دروازه بود كه خرابه‌هايش نزديك دامغان كنونى است . سرزمين پارت مسكن پارتيان بود كه در كتيبه‌هاى هخامنشى به نام پوثوه از آنها اسم برده شده است . پارتيها طايفه‌اى از قبيلهء پرنى ( Parni ) از اقوام داهه بودند . قوم اخير مجموعه‌اى از قبايل سكاها بودند كه به صورت چادرنشينى در استپهاى بحر خزر و درياى آرال زندگى مىكردند . اشكانيان خاندانى از پارتها بودند . ساغر پارتى كشف شده در نساء از جنس شاخ پارتاكنها يكى از شش قبيلهء ماد .