ناراضى بودند ، او را از سلطنت برداشتند و سرانجام اردوان بر ونن پيروز شد و پس از بيرون راندن وى از ارمنستان پسر خود را كه نامش ارد بود به جانشينى او فرستاد ولى ارد توفيق نيافت ، و ارمنستان تابع روم شد . اردوانيان اشكانيان ، پادشاهان پارت . ابن اثير اين نام را اردوانيون ياد كرده است . ارزروم - ارض الروم در دورهء فرمانروايى سلجوقيان آبادى و رونق بسيار يافت و پايتخت « ملك » تركى يا فرمانرواى دست‌نشانده بود . ارژنگ 1 - در داستانهاى ملى ، ديوى كه در مازندران با رستم بجنگيد و رستم او را در نبرد كشت . 2 - نام كتاب مانى . ارسلان ابن طغرل ركن الدين ملك ارسلان ابن طغرل ابن محمد . متوفى 15 رجب ( و به قولى جمادى الاخر ) 571 ه . ق . پادشاه ( 555 - 571 ه . ق . ) سلجوقى عراق . وى پرورش‌يافتهء اتابك ايلدگز بود . و اتابك مادر او را نيز به زنى گرفته بود و ملك ارسلان در آخر سلطنت سليمانشاه به كمك ايلدگز از آذربايجان به عراق آمد ، و به سلطنت نشست و كارها بر دست اتابك ايلدگز و پسران او بود . وى با مخالفت محمد ابن طغرل مواجه شد . و او را بكشت . پس از اين ، سلطان ابخاز را در حدود گنجه شكست داد . و قلاع اسماعيليه را كه در حدود قزوين ساخته بودند ، خراب كرد . پس از آن غالبا بين بلاد همدان و رى و اصفهان و ساوه و زنجان تردد مىنمود و با مخالفت امرا مواجه بود . وى در همدان به سن 43 سالگى درگذشت و پسرش طغرل ابن ارسلان به‌جاى او نشست . ارسلان ارغون از شاهزادگان سلسلهء سلاجقه ؛ برادر ملكشاه سلجوقى . وى حكومت مرو را داشت و بعد از وفات ملكشاه ( 485 ه . ق . ) داعيهء استقلال و سلطنت يافت و بر خراسان مستولى گشت . بركيارق يك چند به دفع او پرداخت . ولى در نهايت فرمان حكومت خراسان را به برادر خويش سنجر داد و خود به سوى خراسان و دفع ارسلان ارغون نمود ، اما قبل از وصول لشكر بركيارق به خراسان ارسلان ارغون به دست يكى از غلامان خود به سن 26 سالگى به قتل رسيد ، و خراسان به آسانى به دست بركيارق افتاد . ارسلان جاذب از امرا و سرداران مشهور سلطان محمود غزنوى در حدود سال 389 ه . ق . وى تا سال 419 ه . ق . كه محمود به دفع تركمانان سلجوقى به خراسان آمد ، حيات داشت ، و والى طوس بود ، و ظاهرا اندكى قبل از سلطان محمود وفات يافت . ارسلان حاجب معروف به ارسلان يالو متوفى 391 ه . ق . از امرا و رجال اواخر عهد سامانى . وى بعد از سقوط دولت عبد الملك دوم سامانى به منتصر سامانى پيوست ( 389 ه . ق . ) و در حدود سمرقند با جعفر تكين برادر ايلك خان جنگ كرد و در ركاب امير منتصر دلاورى و فداكارى نمود . اما به سبب غرورى كه