واژه‌نامه آ - الف آبنوس ، ( 227 ) چوب سياه سخت سنگين گرانبها ، در هند و نواحى معتدل رويد . ( معين ) آثام ( 57 ) ، جمع اثم گناه‌ها . ( معين ) آس ( 354 ) ، حيوانى است كه پوست و مويى نرم دارد و از آن پوستين كنند و نوك دم آن سياه است . قاقم . ( لغت‌نامه ) آسنى ( 397 ) ، از متن پيدا است كه گونه‌اى از نوع پوشش است . در ديوان البسه از نظام الدين قارى كلمهء « آسى » به معنى گونه‌اى از پشم و تكّه‌اى از پوست پشم‌دار است كه با آن پوستين مىدوختند . آغروق ( 376 ) ، - آغرق - اغرق - باروبنه ، احمال و اثقال . ( معين ) آل - كرنگ ( 322 ) ، سرخ كم‌رنگ ، سرخ ( معين ) آوجى ( 369 ) ، شكارچى ، صياد ( لغت‌نامه ) برايركوب ( 151 ) : ظاهرا به معنى كوبندهء راهها ابرش ( 123 ) اسبى كه بر اعضاى آن نقطه‌ها باشد . ( آنندراج ) ابره ( 397 ) - آوره ، افره ، توى ، زبرين قبا و كلاه مانند آن ، تاى رويين از جامه . ( لغت‌نامه ) ابلق ( 102 ) ، دو رنگ ، سياه و سفيد . ( معين )