ص 24 شهاب الدّين محمود اهرى ( 19 ) شهاب الدّين محمود اهرى - از مشايخ كبار آذربايجان و از ارادت‌كيشان ركن الدّين سجاسى است . در مدرسهء سرخاب تبريز سه چله رياضت كشيده و بعد از آن در سجاس خدمت شيخ ركن الدّين رفته و منظور نظر وى شده است . پس از عقد نكاح دختر وى خديجه سلطان از طرف آن بزرگوار به قصبهء اهر رفته و تا آخر عمر به هدايت و ارشاد مردم مشغول شده به درجهء قطب نايل گرديده و در همان قصبه مرده . مرقد وى زيارتگاه است . بايد دانست كه طريقهء خلوتيّه و مولويّه و بيراميّه در اينجا باهم اتّصال مىيابد و مولانا محمود اهرى سه مريد كامل داشته است يكى از آنها شيخ جمال الدّين تبريزى است كه پير شيخ زاهد گيلانى است ، دوّم شيخ معين الدّين اصحاب است كه پير باله حسن بنيسى است ، سوّم بابا فرج وايقانى است كه مرقد و مزار وى در قريهء وايقان است . ( دانشمندان آذربايجان ، ص 209 ) ص 25 قاسم انوار ( 20 ) سيد على بن نصر بن هارون بن ابو القاسم حسينى موسوى تبريزى متخلّص به قاسم و قاسمى و شاه قاسم در سال 757 ه . ق . در سراب از توابع تبريز متولّد شد . پس از كسب مقدمات علوم در محضر شيخ صدر الدّين اردبيلى و شيخ صدر الدّين يمينى شاگردى نمود و از طرف صدر الدّين موسى ملقّب به قاسم انوار گرديد . سپس به خدمت شيخ نعمت اللّه ولى رسيد و مدّتها در قزوين ، گيلان ، سمرقند و خراسان روزگار گذرانيد . مدّتى در هرات به ارشاد مردم پرداخت و مورد توجّه عامّهء مردم قرار گرفت و همين امر باعث دل‌نگرانى شاهرخ ميرزا شد و قاسم به ناچار از هرات بيرون رفت و مدّتى در بلخ و سمرقند بود و مشغول عنايت الغ بيك قرار گرفت و سرانجام در قريهء خرجرد يا قصبهء لنكرجام ، از توابع نيشابور ، اقامت گزيد و به ارشاد مردم پرداخت و به سال 835 يا 837 يا 838 ه . ق وفات يافت . در اواخر قرن نهم به امر امير على شير نوايى عمارتى زيبا بر سر قبر وى بنا نهادند . از آثار اوست :