تعليقات ص 1 صدر الدين موسى اردبيلى ( 1 ) در عالم‌آراى عباسى ( ج 1 ، ص 14 ) آمده است كه : صدر الدين موسى « بدرى بود از آسمان سرورى طالع و خورشيدى از سپهر نيك‌اخترى لامع . از اوان صبى و آغاز نشو و نما ، نوار زهد و تقوى از ناصيهء همايونش پيدا و علامات صلاح و رشاد از صورت خالش هويدا . رياض ولايت و ارشاد را سرورى بود سرافراز و به علّو نسب و سمّو حسب بين الافاخم و الا عالى منفرد و ممتاز ، چه از جانب پدر والاگهر بطنا بعد بطن اختر برج سيادت و كرامت و از طرف مادر نيك‌اختر در صدف ارشاد و ماجد هفتمين سجاده‌نشين مسند هدايت و زهادت و سداد . در فتوحات يمنى مسطور است كه روزى كه ميانهء صبيّهء محترمهء شيخ زاهد و حضرت سلطان الاولياء عقد مناكحت وقوع مىيافت شيخ زاهد در مجلس عقد برخاسته نسبت به شخصى غايب رسم تعظيم و نيازمندى به جاى آورد . حاضران مجلس از سرّ اين معنى سؤال كردند . شيخ فرمود كه اولاد صفى الدّين را كه نباير من باشند به من نمودند ، در آن ميان صاحب سعادتى به نظرم درآمد كه قائم مقام من و صفى خواهد بود . علّو مقامات و مدارج او را دريافته تعظيم او كردم . و چون ماه طلعت آن عالىمنزلت از افق ولادت طالع و عالم‌افروز