شما بگذشتيم . « 1 » مقارن اين حال يكى از خواصّ كه به راستى قول [ 201 ] و صدق مقال و طهارت اطوار و نظافت ، احوال مىگذارنيد به عرض رسانيد كه ، دوش عارضهء خواب چشم و گوش را از ديدن و شنيدن پرده‌پوش گرديد و باصره و سامعه جز رموز غيب و اسرار سروش چيزى نديد و نشنيد . و از روز « من بعدى إلّا المبشّرات » « 2 » امرى غريب در ديدهء خيال جلوه نمود . صورتش آنكه شخصى از فراز قلعه آواز داد كه به عرض شاه بنده‌نواز رسان كه بر خاطر غيب‌طراز مخفى نخواهد بود كه چون به عزيمت شيروان از آب مىگذشتى با خود شرط فرمودى كه اگر بر اعادى شيروانيّه فايق آيم و دست تسلّط و اقتدار به تصرّف ملك و ديار ايشان بگشايم ، اهالى قلعهء گلستان را لباس عفو درپوشم و در هلاك و خراب و قتل و اخراب آن نكوشم . اكنون كه فتاح مفتح الابواب ، مقاليد قلاع و كنوز اين ملك را به دست اختيار و قبضهء استيلا و اقتدار تو داد و درهاى نااميدى و ادبار بر چهرهء روزگار اعادى اين دولت پايدار گشاد ، وقت آن است كه بر مقتضاى « وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلًا » « 3 » به عهد خود وفا فرمايى و بر اين گروه فقير كه متحصّن حصن خجلت و تشويرند ببخشايى تا در زمرهء « وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ » « 4 » درآيى و ابواب عنايت « فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً » « 5 » بر روى : رباعيّه اى آنكه وفا در همه جا شيوه تُست * كار تو وفا به عهد و عهد تو درُست [ 202 ] نيسان صفا در دلت از روز نخست * هر چيز كه بود جز وفا جمله بشست آن حضرت صدق واقعه از آنچه در وقت عبور آب ، مكنون خاطر دريامقاطر گشته بود به وضوح پيوسته ، درخواستى كه همان روز از بالاى قلعه از آن شخص ظاهر گشته بود اظهار فرموده بر زبان مبارك گذرانيد كه فرشته‌اى كه جريمهء اين مردم را از ما

--> ( 1 ) . نسخه : بگذشت . ( 2 ) . ترجمه : پس از من فقط مبلّغان و واعظان . ( 3 ) . اسرا ( 17 ) ، آيهء 34 . « به عهد خويش وفا كنيد زيرا كه مورد بازخواست مىباشيد » . ( 4 ) . فتح ( 48 ) ، آيهء 10 . « هركه بدان بيعت كه با خدا بسته است وفا كند » . ( 5 ) . همانجا ، آيهء 10 . « او را مزدى كرامند دهد » .