محله سيم شيراز محله بالا كفت « 1 » است و كفت به كسر كاف عربى و سكون فاء و تاء دو نقطه ، در لغت فارسى به معنى دوش و سردوش را گويند كه به عربى كتف به تقديم تا ، بر ، فا باشد و اين محله را : بالا كت و بال كت و بال كد نيز گويند و از زمانى كه پادشاه عصر كريم خان زند ، حصار شيراز را كوچك نمود محله باغ نو و اين محله را يك محله فرمود و همه را بالا كفت گفتند . در كتاب مزارات شيراز كه در سال 800 و اند تأليف شده ، نوشته است ، مزار كثير الانوار سيد علاء الدين حسين بن امام معصوم موسى بن امام جعفر الصادق و مزار شيخ ابو محمد روزبهان فسائى بقلى « 2 » و مزار شيخ ابو زرعه اردبيلى « 3 » و مزار زاهده خاتون مشهور به خاتون قيامت ، همه در محلهء باغ نو شيراز است و اين بقاع اكنون در محله بالا كفت افتاده است و اين محله ميانه مشرق و جنوب شيراز ، محدود است : به محله درب شاهزاده و باروى شهر و محله اسحق بيگ و محله لب آب . و شمارهء خانه‌هاى آن در سال 1301 به 1036 درب خانه رسيده و مردم آن در آن سال 3870 نفر ذكور و 4497 نفر زن و دختر بود و كدخداى آن ، عالىجاه آقا محمد است . و از اعيان علماى اين محله است : عالم فاضل ، علامه زمان ملا ميرزا جان باغ نوى « 4 » . نام شريفش حبيب اللّه . در كتاب سلم السماء نوشته است : جناب مولانا ميرزا جان ، شاگردى خواجه جمال الدين محمود شيرازى كه افضل شاگردان استاد بشر ، عقل حادى عشر ، امير غياث الدين منصور دشتكى شيرازى بود ، نمود و خواجه جمال الدين شاگردى جناب سيد المدققين امير صدر الدين محمد والد امير غياث الدين منصور نيز نموده بود

--> ( 1 ) . نام اين محله در شيرازنامه ( بالاكت ) آمده است . ر ك : ص 78 و 175 و 207 ، و در اين محله مزار چند تن از اولياء وجود داشته است . در آثار العجم ، ص 433 ، اين محله به ( بال كفد ) و ( بال كفت ) خوانده شده است . ( 2 ) . ر ك : شد الازار ، ص 238 . ( 3 ) . شد الازار ، ص 223 ، و ر ك : آثار العجم ، ص 463 : ابو ذرعه . ( 4 ) . ر ك : تاريخ ادبيات صفا ، ج 5 ، بخش 1 ، ص 305 و 306 . از آثار اوست : حاشيه بر اثبات واجب قديم دوانى و حاشيه بر حاشيه قديم دوانى بر شرح تجريد و حاشيه بر شرح ميرك بخارى بر حكمة العين نجم الدين دبيران . او متهم به انتحال آثار مير غياث الدين منصور دشتكى است . روضات الجنات ، ج 7 ، ص 179 .