ميرزا حسن حسينى فسايى

1390

فارسنامه ناصرى ( فارسى )

عكسى از ( سرو دريمى ) واقع در دريمى فسا كه فوق العاده تناور است چند بيت از ابو على ثبت گرديد : خضبت الشيب لما كان عيبا * و خضب الشيب اولى ان يعابا و لم اخضب مخافة هجر خل * و لا عيبا خشيت و لا عتابا و لكن المشيب بدا ذميما * فصيرت الخضاب له عقابا « 1 » در سال 377 وفات يافت « 2 » و او را چندين كتاب است مانند كتاب تذكره و كتاب مقصور و ممدود و غيرهما ، در روضات الجنان نوشته ، در كتاب علماء ، گاهى « فارسى » مىگويند . و شيخ ابو الحسين محمد بن حسين بن عبد الوارث نحوى فسوى را مىخواهند و شيخ ابو الحسين خواهرزادهء ابو على فسوى است و مدتى در رى ، مصاحب وزير بىنظير صاحب بن - عباد بود و در كمال احترام معيشت مىنمود پس به خراسان رفته ، در نيشابور چندى بماند ،

--> ( 1 ) . - موى سپيدم را از آنجا كه عيب بود ، خضاب كردم در حالى كه خضاب كردن مو براى عيب كردن سزاوارتر است ، - موى خود را از بيم هجر يارى خضاب نكردم و نه از آن‌رو كه از سرزنش و عتاب ترسان باشم ، - بلكه پيرى به گونه‌اى نكوهيده ، ظاهر گشت و من نيز خضاب را مجازات وى قرار دادم . ( 2 ) . ولادت او را در سال 307 نوشته‌اند . او از شاگردان سيرافى است و بر خلاف روش او كه مبتنى بر حفظ بود ، روش ابو على مبتنى بر قياس بود او و شاگردش ابن جنى ، ابواب جديدى در نحو و تصريف عربى ابتكار كرده‌اند - او در نزد سيف الدوله حمدان در حلب به سر مىبرد و در آنجا با متنبى مناظراتى داشت و سپس به فارس آمد و با عضد الدوله مصاحب شد و كتاب الايضاح و التكمله را براى او تدوين كرد . ( معين ) .