كف آنها بيرون رفته است و جز آنكه بازماندگان اين سلسله را سادات فامورى گويند بهره و نصيبى از فامور ندارند . و قصبه اين بلوك را « ده پاگاه » گويند ، 18 فرسخ از شيراز دور افتاده است و شصت هفتاد درب خانه دارد و توابع آن بر اين وجه است « 1 » : الك « 2 » : فرسخى كمتر مغربى « ده پاگاه » است . باغ نارنجى : نيم فرسخ ميانه جنوب و مشرق « ده پاگاه » است . ده پاگاه : همان قصبه اين بلوك است . [ 44 ] - بلوك فراشبند « 3 » از گرمسيرات فارس ، ميانه جنوب و مغرب شيراز است ، درازى آن از « ويس آباد » تا قريه « شيرين » 11 فرسخ ، پهناى آن از « جانى آباد » تا قريه « فراشبند » 3 فرسخ . محدود است از جانب مشرق به بلوك فيروز آباد و از سمت شمال به بلوك كوه مره شكفت و جره و از طرف مغرب به نواحى دشتى . محصولش گندم و جو ديمى ، آبش از چاه شيرين گواراست ، از بىاهتمامى اهالى آن ، باغستان نخل ديمى براى نمونه يافت نشود و شكارش آهو و بز و پازن و قوچ و ميش كوهى است . قصبه اين بلوك را نيز « فراشبند » گويند نزديك به 200 درب خانه دارد به مسافت 24 فرسخ از شيراز دور افتاده است و ضابطى آن از صد سال پيشتر با خوانين قشقائى بوده و هست و اين بلوك را 14 قريه آباد است « 4 » : اسماعيل آباد : نيم فرسخ شمالى « فراشبند » است . باچون : 4 فرسخ مشرقى « فراشبند » است . جانى آباد : 2 فرسخ و نيم شمالى « فراشبند » است . خانيك : 3 فرسخ شمال « فراشبند » است . خرمايك : فرسخى ميانه جنوب و مشرق « فراشبند » است . دره سياه : 2 فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق « فراشبند » است . شيرين آخر : 4 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « فراشبند » است . فراشبند : همان قصبه اين بلوك است . قنات باغ : 4 فرسخ ميانه شمال و مغرب « فراشبند » است . گز بلند : 3 فرسخ و نيم ميانه شمال و مغرب « فراشبند » است . گنبد : فرسخى بيشتر شمالى « فراشبند » است . نارك : 4 فرسخ مشرقى « فراشبند » است . نوجين : 4 فرسخ ميانه شمال و مغرب « فراشبند » است .

--> ( 1 ) . در كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 326 : 7 ده از توابع اين دهستان نام برده شده است . ( 2 ) . ( هلك ؟ ) كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 326 . ( 3 ) . در كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 312 : جزو دهستانهاى فيروز آباد ضبط شده . ( 4 ) . ( داراى 24 قريه است كه 16 قريه آن كوهستانى و بقيه در جلگه واقع و هوايش در 6 قريه معتدل و در 18 قريه گرمسير است ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 310 .