قريه آباد باشد : پدمى : 4 فرسخ جنوبى « فرگ » است . بكر : 5 فرسخ ميانه شمال و مشرق « فرگ » است . بنيان : فرسخى ميانه جنوب و مغرب « فرگ » است . چاه‌گونو : 4 فرسخ و نيم مشرقى « فرگ » است . راه پهن : به مسافت كمى در مشرق « فرگ » است . رستاق : 4 فرسخ كمتر شمالى « فرگ » است . على آباد : 4 فرسخ جنوبى « فرگ » است . فرگ : همان قصبه اين ناحيه است . قلاتو : 4 فرسخ بيشتر در جنوب « فرگ » است . گستو : فرسخى كمتر ميانه شمال و مغرب « فرگ » است ، نصف بيشتر قريه و مزرعه گستو از موقوفات مدرسه منصوريه شيراز است در وقفنامه‌ها و فرامين سلاطين ، آن را « جستويه فرگ » از اعمال شبانكاره فارس نوشته‌اند . كهن : فرسخى كمتر در جنوب « فرگ » است . گيس : 6 فرسخ مشرق « فرگ » است . مرز : 4 فرسخ جنوبى « فرگ » است . مظفر آباد : فرسخى ميانه جنوب و مشرق « فرگ » است . نصير آباد فرگ : فرسخ [ ى ] جنوبى « فرگ » است . نصير آباد مرز : 5 فرسخ مشرقى « فرگ » است . نى تلخ : 7 فرسخ و نيم مشرقى « فرگ » است . همت : 5 فرسخ شمالى « فرگ » است . ناحيه فين و گهره « 1 » : ميانه جنوب و مشرق فرگ ، درازى آن از قريه « لاور » تا قريه « آب ماه » ، 11 فرسخ پهناى آن از قريهء « فين » تا « رودر » 10 فرسخ ، محدود است از جانب مشرق به ناحيه رودان و احمدى و از سمت شمال به ناحيه فارغان و از طرف مغرب به نواحى لارستان و از جانب جنوب به نواحى عباسى ، از همهء گرمسيرات فارس ، گرمتر است ، آبش از چشمه‌هاى شيرين گواراست ، معيشت اين ناحيه و خراج ديوانى آن از خرماى نخلستان و حناست ، غله به اندازهء خوردن اهلش از ديمى و فاريابى به عمل نيايد ، خانه عموم اين ناحيه از چوب و شاخه و برگ نخل است ، در همهء ناحيه فين 20 خانه به هم پيوسته نباشد ، بلكه سه خانه چهار خانه در نخلستانها پراكنده است و خانه‌ها را حصارى نيست و در اين ناحيه به علاوه نخل و نارنج و ليمو و ترنج ، درخت انبه و چلقوزه به خرمى و تنومندى فراوان است و قصبه اين ناحيه را « فين » « 2 » گويند نزديك به 90 فرسخ ميانه جنوب و مشرق شيراز است قلعه مختصرى بر سر تل كوچكى ، خانهء كلانتر اين ناحيه است و اين ناحيه مشتمل است بر 13 قريه آباد :

--> ( 1 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 411 و 413 ، شماره 197 . ( 2 ) . ( دهستان فين داراى 19 قريه است كه 12 قريه آن در كوهستان و 7 قريه ديگر . . . از ابنيه قديمى در فين قلعه خرابه‌اى است كه گويا از آثار دوره صفويه است . ) كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 413 .