احتشام الدوله سلطان اويس ميرزا قاجار دام عمره ، 12 روز در كنار قريه « ده اوريا » توقف داشتم و مكرر به زيارت قبر حضرت اوريا مشرف شدم . ديور : همان « ده اوريا » ست . رام هرمز : همان قصبه « رام هرمز » است . رستم آباد « 1 » : 2 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . سرآسياب : 8 فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . سرتا : نيم فرسخ شمالى « رام هرمز » است . سلطان‌آباد : 4 فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . سلمانى « 2 » : 3 فرسخ و نيم جنوبى « رام هرمز » است . شاردين : 3 فرسخ و نيم شمال « رام هرمز » است . على آباد : 5 فرسخ و نيم ، ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . قارن : 8 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . قلعه‌خانى : فرسخى مغرب « رام هرمز » است . قلعه شيخ : 3 فرسخ جنوبى « رام هرمز » است . قلعه نو : 9 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . كرفنج : 6 فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . كندك : 4 فرسخ و نيم ، ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . كهله : 7 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « رام هرمز » است . كيمه : 1 فرسخ و نيم ، مغرب « رام هرمز » است . مرادبگى : 2 فرسخ بيشتر ميانه مغرب و جنوب « رام هرمز » است . مربه‌چى « 3 » : 3 فرسخ مغرب « رام هرمز » است . مموئى : نيم فرسخ بيشتر شمالى « رام هرمز » است . [ 32 ] - بلوك رودان « 4 » و احمدى از گرمسيرات فارس است ، در اصل دو بلوك بود و سالهاست در تحت كلانترى و ضابطى يك نفر برقرار گشته است . ميانه جنوب و مشرق شيراز افتاده است ، درازى آن از قريه « احمدى » تا قريه « سندر » از 30 فرسخ بگذرد و پهناى آن از فرسخى بيش نباشد ، محدود است از جانب مشرق به بلوك بشاكرد و از شمال به نواحى جيرفت كرمان و از جانب مغرب به نواحى سبعه و

--> ( 1 ) . ( رستم ) ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 212 . ( 2 ) . ( سلمانوند عليا و سلمانوند سفلى ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 212 . ( 3 ) . ( مربچه ) از توابع دهستان يوسف آباد ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 212 . ( 4 ) . ( و اين رودان از اعمال پارس است اما چون با كاليجار كناره شد عامل آنجا يكى بود وزير ابو العلاء نام و با هزار اسب يكى شد و ارجان به دو داد و چون هزار اسپ خوزستان ضمان مىكرد به ابتداء اين دولت قاهره در جمله آن اعمال گرفت . ) فارسنامه ابن بلخى ، ص 121 ، ( راه رودان از شيراز تا رودان هفتاد و پنج فرسنگ . ( فارسنامه ابن بلخى ، ص 161 ) .