كلات : 5 فرسخ بيشتر مغرب « كاكى » است . گلپش : يك فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق « كاكى » است . گلبيا : 3 فرسخ و نيم جنوبى « كاكى » است . كنارى : 4 فرسخ جنوبى « كاكى » است . گنخك : 2 فرسخ و نيم ، ميانه جنوب و مغرب « كاكى » است . كوسه : 2 فرسخ مغربى « كاكى » است . لاور « 1 » : 5 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « كاكى » است . مخدان : 4 فرسخ جنوب « كاكى » است . هدكو « 2 » : 6 فرسخ مغربى « كاكى » است . هلالى : فرسخى ميانه جنوب و مغرب « كاكى » است . بلوك دورغ : در ذيل عنوان فلاحى بيايد . [ 30 ] - بلوك رامجرد « 3 » در اصل « رام‌گرد » يعنى شهر شاد و خرم يا شهر خداى بزرگ يا شهر فرشته ، براى آنكه « رام » به معنى شاد و خرم و خداى بزرگ و نام فرشته‌اى نيز باشد « 4 » و « گرد » به معنى شهر است . از سردسيرات فارس در جانب شمال شيراز است ، درازى آن از « حسن‌آباد » تا قريه « بيزدان » 8 فرسخ ، پهناى آن از « اسفدران » تا « نگارستان » 4 فرسخ . محدود است از جانب مشرق به بلوك مرودشت و از شمال به بلوك مائين و ابرج و از مغرب به بلوك كام فيروز و بيضا و از سمت جنوب به حومه شيراز ، هواى اين بلوك از سردى مايل به اعتدال ، كشت و زرعش ، گندم و جو ديمى و فاريابى و برنج و پنبه و كنجد ، آبش از رودخانه كام فيروز است كه چون از اين بلوك بگذرد آن را رودخانه « كر » گويند ، در زمان قديم در جانب سرگاه اين بلوك‌بندى بر اين رودخانه بسته بودند ، بعد از خرابى آن امير جلال الدين اتابك چاولى كه از امراى دولت سلطان الب ارسلان سلجوقى است در حدود سال 500 و اند ، اين بند را تعميرى لايق نمود و در زمان سلاطين آل مظفر باز تعمير گرديد و در زمان سلاطين صفويه در سال 1055 ، باز اين بند را تعمير نمودند چنان كه در جزو اول از گفتار اول اين فارسنامه نوشته شد و اكنون شالده و بنيان آن باقى است و ديوارها افتاده و بنيانش بيفايده مانده است . و ضابط اين بلوك هر ساله وجهى از ملاك و چندين هزار نفر عمله از رعاياى رامجرد

--> ( 1 ) . ( لاور ساحلى ) ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 301 . ( 2 ) . ( هدكان ) ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 301 . ( 3 ) . ( رامجرد ناحيتى است بر كنار آب كر و بندى بر آن آب بسته بودند تا ديهها را آب مىدادند چون خرابى به حال بند راه يافت ، آن ولايت مستاصل گشت اتابك چاولى آن بند را عمارت كرد و آن ولايت باز معمور شد . ) نزهة القلوب ، ص 123 . ( 4 ) . و بيست و يكم از هر ماه شمسى ( به نام ايزد مزبور ) ، ( معين ) در برهان آمده است كه : ( به هندى نام خداى بزرگ است ) .