تصاحب نمود . و بعد از وفات رئيس حسين خان ، پسرش جمال خان دشتى به جاى پدر نشست و نواحى را منتظم داشت . و بعد از وفات او ، پسرش حاجى خان دشتى به جاى پدر نشست و نواحى را مضبوط داشت و دختر حاجى حيدر خان بردستانى را در عقد ازدواج خود درآورد و بعد از وفات حاجى حيدر خان ناحيه بردستان را ضميمه نواحى دشتى نمود و در سال 1278 وفات يافت ، او را چندين پسر بود ؛ بزرگتر از همه حسين خان دشتى بعد از وفات حاجى خان به ضابطى تمام نواحى دشتى سرافراز گرديد و در سال 1280 و اند ، در قريه خورموج او را در رخت خواب كشتند و بعد از مدتى قاتل او را گرفتند و چون رعيت بىرتبه بود ، او را نكشته ، رها نمودند . و خلف الصدق حسين خان دشتى جمال خان دشتى است كه به شراكت پسر عم خود جمال خان خلف الصدق حيدر خان دشتى به حكومت و ضابطى نواحى بلوك دشتى برقرار است . پسر دويم حاجى خان ، حيدر خان دشتى است . بعد از وفات حسين خان به حكومت نواحى دشتى سرافراز گرديد و مدتها برقرار بود و در سال 1295 در شيراز وفات يافت و او را دو نفر پسر است : اول آنهاست : جمال خان مزبور « 1 » ، در سال 70 [ 2 ] 1 « 2 » متولد گشته است . پسر دويم حيدر خان دشتى محمد حسن خان دشتى است ، در سال 1275 متولد گشته و رتق و فتق بعضى از نواحى دشتى را مواظبت دارد . پسر سيم حاجى خان دشتى است : زبان زمان ، سحبان اوان ، صاحب كمالات ، ناظم ابيات ، اديب اريب : محمد خان ، « دشتى » تخلص اوست به مناسبت توطن در نواحى دشتى ؛ تخلص خود « دشتى » فرمود و بعد از وفات حيدر خان به حكومت نواحى دشتى برقرار گرديد و در سال 1299 در بندر بوشهر وفات نمود « 3 » و اين چند بيت از او ثبت گرديد : بيار باده كه در بزم چرخ شكل هلال * چو ساغريت [ نمايد ز باده مالامال ] « 4 » خوش است باده بهر حال و خوشتر است كنون * كه آخر رمضان است و اول شوال وداع روزه ملال و صداع افزوده * بيار باده ، ز خاطر ببر صداع و ملال چنان هلال ز سى روزه روز گشته ضعيف * كه گاه‌گاه به چشم آيدم چو شكل خيال كند اشاره هلا ، ز ابروى هلال سپهر * كه مىخوريد بهر روزه ، هفته و مه و سال « 5 »

--> ( 1 ) . در متن : ( مذبور ) . ( 2 ) . در متن : 1070 . ( 3 ) . در كتاب دانشمندان و سخن‌سرايان فارس ، ج 2 ، ص 538 ، آمده است كه : ( صاحب فارسنامه سال فوتش را 1299 نوشته است ولى تاريخ صحيح آن سال 1298 است چنان كه مرحوم ميرزا محمد حسين اهرمى تنگستانى ماده تاريخ فوتش را صريحا گفته است : دو سنه از هزار و سيصد كم * كرد دشتى وداع اين عالم ( دشتى به دستور نصير الملك حكمران بوشهر و مضافات براى تاديه ماليات عقب افتاده دشتى كه در حدود 000 ، 10 تومان بود به زندان افتاد و نه ماه در حبس بود و در همانجا مريض شد و بمرد . ) همانجا ، ج 2 ، ص 542 . ( 4 ) . مصراع دوم در متن نيست . ( 5 ) . ر ك : شعر دشتى و دشتستان . عبد المجيد زنگوئى ، ص 19 تا 188 .