اهرم و تنگستان ، ضابط و كلانتر اين ناحيه پدر بر پدر ميرزا حسين خان برازجانى است و اقوام و عشيرهء او را سلسله سالم خان برازجانى گويند و قصبه اين ناحيه ، نيز « برازجان » است 10 فرسخ از بوشهر و 35 فرسخ از شيراز دور افتاده است و 750 درب خانه دارد و همه از خشت و گل . و از علماى آن است « 1 » : جناب كمالات اكتساب ، علام فهام ، سلالهء سادات گرام ، حاوى فروع و اصول سيد محمد حسن برازجانى و جناب مستطاب علام فهام ، نتيجة الانجاب شيخ نجف برازجانى . حاجى ميرزا ابو الحسن خان مشير الملك وزير مملكت فارس در سال 1288 ، كاروانسرائى در پهلوى برازجان ساخته كه نزديك 000 / 40 تومان رواج به خرج او رفته است و مانندش در بسيارى عمارت و استحكام بنيان كاروانسرائى در فارس نباشد . و كشت و زراعت ناحيه برازجان ، گندم و جو ديمى و نخلستان ديمى و بقولات گاو چاهى است و كاهوى برازجان در بزرگى بنه و نازكى و شيرينى ، ضرب المثل است و آب خوراك مردمش از چاه است و اين ناحيه مشتمل است بر 19 ده آباد : احشام جت « 2 » : دو فرسخ شمالى « برازجان » است . انارستان : پنج فرسخ مشرقى « برازجان » است . بارگاهى : فرسخى بيشتر شمالى « برازجان » است . باغ تاج : پنج فرسخ مشرقى « برازجان » است . برازجان : همان قصبه برازجان است . بنار سليمانى : دو فرسخ مغربى « برازجان » است . بنداروز : فرسخى كمتر ميانه جنوب و مشرق « برازجان » است . تل بهى : يك فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مغرب « برازجان » است . چاه خانى : يك فرسخ بيشتر جنوبى « برازجان » است . خشاب : فرسخى ميانه جنوب و مغرب « برازجان » است . خشم جت : همان « احشام جت » است . خشوگان : نيم فرسخ ميانه جنوب و مغرب « برازجان » است . خوش آب : همان « خشاب » است . خوش مكان : همان « خشوگان » است . ده كايد « 3 » : يك فرسخ مغربى « برازجان » است . ده نو : فرسخى بيشتر ميانه جنوب و مغرب « برازجان » است . رود فارياب : هشت فرسخ مشرقى « برازجان » است . زيارت : دو فرسخ مغربى « برازجان » است . سر كره « 4 » : يك فرسخ و نيم ميانه جنوب و مغرب « برازجان » است و هندوانه ديمى « سركوه »

--> ( 1 ) . ر ك : تاريخ و جغرافياى برازجان ، ج 1 ، ص 135 تا 165 . ( 2 ) . ( احشام حسن ) ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 298 . ( 3 ) . ( ده قايد ) ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 298 . ( 4 ) . ( سرخره ) ، كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 298 .