ميرزا حسن حسينى فسايى

1310

فارسنامه ناصرى ( فارسى )

آب دهد از زير پاى اين صورتها ، جارى است « 1 » . و ديگر از غرائب داراب ، خانه‌اى است سر پوشيده « 2 » ، 2 فرسخ كمتر مشرقى شهر داراب . سينه كوهى را چسبيده به زمين تراشيده و درگاه بزرگى فلكى و خانه كه درازى داخلى آن نزديك به ده دوازده ذرع درازا و به اين اندازه پهنا و شش هفت ذرع بلندى ، از اين كوه درآورده و چندين ستون سنگى كه سر آنها به سقف خانه و پاى آنها به صحن خانه چسبيده ، درآورده و ميان سقف اين خانه را براى روشنائى سوراخ دهانهء طرف شمال غربى ايوان جانب جنوب غربى مسجد جامع داراب كرده‌اند و اين خانه پيش از مسلمانى اهل فارس ، يا بتكده يا عبادت خانه مجوس بود و بعد از

--> ( 1 ) . ( اين نقوش در 12 كيلومترى شمال شرقى داراب . . . در كوه پهنه به ارتفاع 5 متر از زمين در سنگ منقور و به نام نقش شاهپور در محل مشهور و از آثار برجسته دوره ساسانى است و در اين نقش پيروزى شاپور اول ساسانى بر و الرين امپراطور روم نشان داده مىشود و در زير آن درياچه كوچكى است كه سرچشمه آبهاى دهستان هشيوار مىباشد ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 289 ، و اقليم پارس ، ص 91 . ( 2 ) . مشهور به مسجد سنگى در 6 كيلومترى مشرق داراب 12 متر طول و عرض و 7 متر ارتفاع دارد . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 289 .