ده نو : 3 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « شيراز » است . دينكان « 1 » : 1 فرسخ [ و ] نيم ميانه شمال و مغرب « شيراز » است . زرقان : همان ازرقان است . سختويه : مشهور به سختان در خارج دروازه قصابخانهء شيراز كه سابقا دروازهء فسا ، مىگفتند ، پهلوى باروى شيراز ، ميانه جنوب و مشرق شيراز ، از موقوفات مدرسه منصوريه شيراز است كه شرح آن در ذيل بقاع شيراز گذشت و تاكنون به عنوان وقفيت در تصرف نگارندهء اين فارسنامه است . سعديه : نيم فرسخ بيشتر مشرقى « شيراز » و خانقاه شيخ سعدى شيرازى در آنجاست . سلطان‌آباد : فرسخى بيشتر جنوب « شيراز » است . سنگانك : 3 فرسخ جنوب « شيراز » است . سهل آباد : فرسخى بيشتر ميانه جنوب و مشرق « شيراز » است . شاه‌پورجان : 2 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « شيراز » است . شاه قلى بكى « 2 » : فرسخى بيشتر مغربى « شيراز » است . شاهيجان : چارك فرسخى مشرق « شيراز » است . شريف آباد : نيم فرسخ مشرقى « شيراز » است . شمس آباد سفلى : فرسخ و نيم مشرقى « شيراز » است . شمس آباد عليا : يك فرسخ و نيم بيشتر مشرقى « شيراز » است . شورغان : يك فرسخ و نيم ميانه مشرق و جنوب « شيراز » است . شول : 9 فرسخ ميانه شمال و مغرب « شيراز » است . شيب بازار : دهاتى ميانه جنوب و مشرق شيراز است از نواحى حومه ، آنها را ، شيب بازار و قرى الاسافل گويند براى آنكه امير عضد الدوله ديلمى شهرى ديگر مشتمل بر چندين بازار در خارج شيراز بساخت و از آن روز تاكنون كه اثرى از شهر نيست ، دهات واقعه در زير آن شهر را « شيب بازار » گويند . شيخ بود : 5 فرسخ شمالى « شيراز » است . شيخ على چوپان « 3 » : فرسخى جنوبى « شيراز » است . صغاد : همان « چغاد » است كه نوشته شد . ظفر آباد : 4 فرسخ جنوبى « شيراز » است . ظهيرك : 3 فرسخ مشرقى « شيراز » است . عادل آباد « 4 » : فرسخى ميانه جنوب و مشرق « شيراز » است . عائلى : يك فرسخ و نيم جنوبى « شيراز » است .

--> ( 1 ) . در متن ( دينه كان ) . ( 2 ) . ( شاقل بيگى ) كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 256 . ( 3 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 256 ، جزو دهات دهستان حومه : ( قره باغ ) كه داراى 139 ده است . ( 4 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 257 .