ميرزا حسن حسينى فسايى
1266
فارسنامه ناصرى ( فارسى )
اين بلوك كوهستان بىآب است شكار آن بز و پازن و قوچ و ميش كوهى و كبك و تيهو و مرغ كبك انجير است ، نخلستان و مركبات فراوانى دارد و كشت و زراعتى چندان ندارند . و قصبه اين بلوك بارز است . دورى آن از شيراز [ از ] 130 فرسخ مىگذرد ، عرض آن از خط استوا ، 26 درجه ، طول آن از [ گرى نيچ رصدخانه انگليس ] 5 / 58 درجه است و اين بلوك مشتمل است بر 5 ده آباد : انگوران : نزديك به 20 فرسخ شمال « بارز » است . بارز : همان قصبه بشاگرد است . دلامير : نزديك به 13 فرسخ شمال « بارز » است . كوه شهرى : نزديك به 27 فرسخ شمالى « بارز » است . منوجان : در جانب شمال « بارز » به مسافت 30 فرسخ است . [ 14 ] - بلوك بوانات بوانات در اصل « بونات » است يعنى بهرهها « 1 » ، براى آنكه « بون » بهره و حصه باشد و « آت » نشانه جمع است . ميانه شمال و مشرق شيراز و درازى آن از « بنگ » تا « جوب سفيد » 23 فرسخ ، پهناى آن ، در همهجا از فرسخى بيش نيست ، محدود است از جانب مشرق به نواحى شهر بابك كرمان و بلوك هرات و مروست و از سمت شمال به كوير نواحى ابرقوه و يزد و از طرف مغرب به بلوك آباده طشك و سرچاهان و از جانب جنوب به نواحى قونقرى از بلوكات سردسير فارس است . شكارش : گورخر و بز و پازن و آهو و قوچ و ميش كوهى و كبك و تيهو ، زراعت آن ، گندم و جو و خشخاش و پنبه ، آبش از چشمه و رودخانه است . بساتين اين بلوك هم از درختان سردسيرى است : سراسر ناف آهو ، بيد مشكش * چكان مى بر زمين ، از تاك خشكش ز آب و سبزه ، سنبل رفته در تاب * به بوى گل بنفشه جسته از خواب هوا ساقى و خار و گل قدح نوش * چكاوك نغمهزن ديوار و در ، گوش كشمش و آلوى بخارائى و گردو و جوز قند شفتالو و گلابى آن را به هندوستان برند و قاشق بواناتى كه از چوب گلابى و امرود سازند ، در كمال امتياز و فراوانى است . ضابط و حاكم اين بلوك از سال 1200 و اند آقا ابو على بواناتى بود و بعد از وفات او خلف الصدقش آقا بابا خان بواناتى ضابط اين بلوك گرديد و سالها بر حكومت باقى بود و كمترى از اوقات كه آقا بابا خان معزول از ضابطى گشته ، عمل او را به ميرزا قاسم خان خلج قونقرى ميدادند و از سال 1270 و اند حكومت و ضابطى آن از هردو خانواده بيرون رفته است . قصبه اين بلوك سوريان است . نزديك به 35 فرسخ از شيراز دور افتاده است و
--> ( 1 ) . در متن : ( بهرها ) .